Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Η δύναμη του συμβόλου και του Μύθου

 


Η δύναμη του συμβόλου, και η χρησιμοποίηση της ιερογλυφικής   γραφής   από τον Πλωτίνο.  Την επόμενη φορά που θα ακούσετε   να  πουλάνε (με  πολύ καλές πωλήσεις)  «φούμαρα για μεταξωτές κορδέλες»,  κάνοντας λόγο για κυνόμορφους,  ρυπαρά έθνη, υποχθόνιους – επιχθόνιους, Νεφελίμ  και  άλλα υφάνταστα,  απλά συσχετίστε τις φυσικές  ιδιότητες  ενός  εκάστου ζώου, με την θεότητα την οποία αυτό εν μέρη συμβόλιζε :

«Είτε ως αποτέλεσμα επακριβών ερευνών, είτε ενστικτωδώς  όταν μετέδιδαν στην σοφία τους,  οι Αιγύπτιοι  σοφοί,  δεν χρησιμοποιούσαν, προκειμένου να εκφράσουν την διδασκαλία τους και τα διδάγματα τους,  γραπτά σύμβολα που να αποτελούν μιμήσεις της φωνής και του λόγου.

Αντίθετα χάρασσαν  εικόνες   στις εγχαράξεις των ναών τους , εικονίζοντας   την σκέψη που ταίριαζε σε κάθε ένα ξεχωριστό πράγμα,  έτσι ώστε κάθε εικόνα να είναι ένα αντικείμενο που ενσωματώνει  την  γνώση και την σοφία σε μία ενότητα , χωρίς καμία εξήγηση ή σχόλιο. Αργότερα, το περιεχόμενο της εικόνας  εξάγεται και εκφράζεται  σε  λέξεις και  ανακαλύπτεται ο λόγος   που αυτό είναι  έτσι  και όχι  αλλιώς.»

Συσχετίστε επίσης τα σύμβολα  υπό την  μυθολογική αφήγηση,   όπως την αποκαλύπτει   ο Σαλλούστιος. (Σερήνος Σαλλούστιος, Νεοπλατωνικός φιλόσοφος του 4ου μ.Χ. αιώνος, σύγχρονος και προσωπικός φίλος και συμβουλάτορας του Αυτοκράτορα Ιουλιανού του λεγόμενου "Παραβάτη"): 


«Επειδή λοιπόν  κάθε όν χαίρεται με ό,τι είναι όμοιό του και αποστρέφεται το ανόμοιο, είναι λογικό και οι αφηγήσεις για τους Θεούς να είναι όμοιες με εκείνους, ώστε να γίνουν αντάξιες της ουσίας των Θεών και να γίνουν οι Θεοί, ευμενείς προς εκείνους που τις αφηγούνται. Όλα αυτά επιτυγχάνονται μόνο δια μέσου των μύθων.

Οι μύθοι λοιπόν μιμούνται τους ίδιους τους Θεούς, ως προς την ρητή και άρρητη πλευρά τους, την αφανή και φανερή φύση τους, το σαφές και το ακατάληπτο τους, όπως και μιμούνται την αγαθότητα των Θεών, καθώς όπως ακριβώς κι εκείνοι εχάρισαν σε όλους τα αγαθά που παράγουν οι αισθήσεις, αλλά τα αγαθά που παράγει η νόηση στους έμφρονες μόνο, έτσι και οι μύθοι ανακοινώνουν σε όλους ότι υπάρχουν οι θεοί, αλλά μόνο στους ικανούς να δουν βαθύτερα φανερώνουν το ποιοι ακριβώς είναι αυτοί και ποιες είναι οι δυνάμεις τους.  Και τις ενέργειες των Θεών παρουσιάζουν επίσης οι μύθοι.

Θα μπορούσαμε μάλιστα να ονομάσουμε Μύθο και αυτόν τον ίδιο τον Κόσμο, καθώς μέσα του τα σώματα και τα πράγματα είναι φανερά, ενώ αποκρύπτονται οι ψυχές και οι νόες. Επιπροσθέτως, αν θελήσει κάποιος να διδάξει σε όλους τους ανθρώπους την αλήθεια για τους θεούς, θα προκαλέσει από την μία τον καγχασμό των ανόητων λόγω της αδυναμίας τους να την κατανοήσουν και από την άλλη την ραθυμία των συγκροτημένων. Ενώ η συγκάλυψη της αληθείας με τους μύθους, δεν επιτρέπει στους πρώτους να καγχάσουν,τους δε δεύτερους εξαναγκάζει στο να φιλοσοφούν.» 






Δημοσίευση σχολίου