Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Εαρινή ισημερία και μυσταγωγία..!


Εαρινή ισημερία σήμερα, η πρώτη ημέρα της άνοιξης. Η ισημερία που συμβαίνει την άνοιξη ονομάζεται εαρινή (εαρινή ισημερία), είναι από τις 20 έως 22 Μαρτίου κάθε χρόνο ενώ η φθινοπωρινή (φθινοπωρινή ισημερία), είναι στις 22 ή 23 Σεπτεμβρίου. Την ημέρα αυτή ο Ήλιος βρίσκεται κάθετα πάνω από τον ισημερινό της Γης και η διάρκεια της ημέρας είναι περίπου ίση με της νύχτας.
Ισημερία, όπως προκύπτει και από την ίδια τη λέξη, είναι το φαινόμενο που υποδηλώνει ότι η διάρκεια της νύχτας, είναι ακριβώς ίδια με τη διάρκεια της ημέρας. Συμβαίνει δύο φορές – δύο ημέρες το χρόνο: μία την άνοιξη και μία το φθινόπωρο.

Μυθαγωγικά και Μυσταγωγικά, οι αρχαίοι πολιτισμοί οι οποίοι ήταν άμεσα συνδεδεμένοι με την Γαία, δια μέσω των τελετουργιών τους ήθελαν να αλληγορήσουν, πως όπως αυτή την εποχή φυτεύουμε τους καρπούς (οι οποίοι παραμένουν αόρατοι στην αγκαλιά της Γαίας για όσο αναπτύσσονται με την αύξηση του ηλιακού φωτός και της θερμοκρασίας) τους οποίους θα θερίσουμε το καλοκαίρι, κατά τον ίδιο τρόπο, θα πρέπει να καλλιεργήσουμε στις ψυχές μας και στο πνεύμα όλες τις ανώτερες ψυχικές και πνευματικές ιδιότητες ώστε να γίνουν πραγματικότητα.


Θερίζουμε ότι σπέρνουμε. Σύντομοι και εύκολοι δρόμοι δεν υπάρχουν! Σπείρετε όνειρα και θετικά συναισθήματα. Όπως γράφει ο Ρίτσος: "Η καρδιά του ανθρώπου.. είναι σαν μια ρίζα μέσα στο χώμα.. Όταν πλησιάζει η Άνοιξη.. μπορεί να πετάξει πάλι βλαστάρια" !!


Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Ψήγματα* αποσυμβολισμών στο μυσταγωγικό και μυθαγωγικό ταξίδι των άθλων του Θησέα (Άσκηση εντοπισμού)

O καθημερινός άνθρωπος, δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί και να κατανοήσει τους αόρατους δεσμούς της ύπαρξης του με την πνευματική "φύση του", η οποία είναι ομοούσια της φύσης, της οποίας αποτελεί τέκνο." Γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος, αυτάρ εμοί γένος ουράνιον" (αρχικά ο νεαρός Θησέας δεν γνωρίζει πως είναι γιος του βασιλικής γενιάς. Εικάζεται επίσης πως ο Θησέας δεν ήταν γιος του Αιγέα, αλλά του Ποσειδώνα- θεϊκή γενιά ).
Aυτό αρχίζει να συμβαίνει, όταν το άτομο όντας ταλαιπωρημένο από τις δοκιμασίες (ο μυητικός δρόμος του προς την Αθήνα), τις θλίψεις και τις απογοητεύσεις του βίου (εκ της βίας - όπως παραπάνω, σκέψου επίσης Θησέας εναντίων Μινώταυρου), βυθομετρώντας τις επιθυμίες και τις επιδιώξεις του, στρέφεται σε υψηλότερες και πνευματικότερες αναζητήσεις (κάθοδος στον Λαβύρινθο).
Tότε, αναζητώντας απαντήσεις και λύσεις, ανακαλύπτει την άκρη ενός αόρατου πνευματικού μίτου (βλέπε Αριάδνη ), η οποία σταδιακά τον οδηγεί προς την εσωτερική του πνευματική πραγματικότητα (κάθοδος και έξοδος από τον Λαβύρινθο).
Tότε αρχίζει να αναγνωρίζει μια πνευματική τάξη η οποία φθάνει την ανθρώπινη αντίληψη ως ηθική, και τότε συνειδητά επιλέγει ανάμεσα στο προσωρινό που είναι το κακό και το καλό, που είναι το αιώνιο.
Aρχίζει να επιλέγει ανάμεσα σε εκείνο που εξυπηρετεί το Eγώ του και σε εκείνο που εξυπηρετεί το σύνολο (τον λαό της Αθήνας το βασίλειο του, το οποίο κληρονόμησε από τον πατέρα του).
Aρχίζει να οριοθετεί τον εαυτό του με πνευματικές ιδέες, που είναι η αυταπάρνηση και η ανιδιοτέλεια,ενώ περιορίζοντας την ασταμάτητη επιθυμία και την απληστία, αποστασιοποιείται από οτιδήποτε χωρίζει και ξεστρατίζει τους ανθρώπους από την ενότητά τους (η ένωση των δήμων της Αθήνας - Αι αθήναι).
Σε αυτή την καμπή που είναι η συνειδητοποίηση του σκοπού της ανθρώπινης ύπαρξης, στέκει το δικαίωμα να επιλέξει ο αναζητής την ατραπό μέσω της οποίας θα πορευτεί για την πνευματική του μετάλλαξη...
* Βλέπε παλαιότερα σχετικά άρθρα Μυσταγωγίας

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

«Μάθε να μαθαίνεις».

«Το καθετί στον κόσμο έχει το μέτρο του. Άριστο τη στιγμή του να γνωρίζεις».
Πίνδαρος



Η «γνώση» δεν έχει αξία ως αυτοσκοπός. Αποκτά αξία όταν «μοιράζεται». Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο είχε πει ο Σωκράτης, είναι να σταματήσει να σκέφτεται. Κέρασε ένα πεινασμένο ψάρια, και θα φάει για μία μόνο ημέρα. Μάθε τον να ψαρεύει, και θα έχει συχνά φαγητό στο πιάτο του. «Μάθε να μαθαίνεις».

Η γνώση δεν σηματοδοτεί κατ΄ ανάγκη την ευτυχία! Η γνώση τις περισσότερες φορές, σηματοδοτεί την μοναξιά ίσως και την λοιδορία. Κάποιος αρχαίος φιλόσοφος συζητούσε σχετικά με ένα φίλο του, και του είπε πως όσοι ασχολούνται με την φιλοσοφία πρέπει να είναι έτοιμοι για τους χλευάζουν έως την μέση ηλικία. 

Ο φίλος του τότε τον ρώτησε: «γιατί μέχρι την μέση ηλικία μόνο; Mετά τους αποδέχονται;» 

Και ο σκεπτόμενος φίλος μας του απάντησε : «Όχι, απλά το συνηθίζουν»!!!..

Η αγαπημένη Τζένη Καρέζη είχε γράψει κάτι παρόμοιο στα τετράδια ζωής :

 «Μεγαλώσαμε πια! Δεν έχει κανένα νόημα να κάνεις παρέα με ανθρώπους από τους οποίους δεν έχεις τίποτα να πάρεις. Εγώ χρειάζομαι ανθρώπους που να μου αρέσει να τους ακούω να συζητάνε. Να συζητάνε με πάθος για ποίηση, για πολιτική, για λογοτεχνία, για κινηματογράφο, για θέατρο. Και να γεμίζει το σπίτι φωνές, γνώση, πάθος και απόψεις. Ανθρώπους ξύπνιους και καλλιεργημένους, που ξέρω ότι μου λένε την αλήθεια, ακριβώς γιατί δεν έχουνε κανένα λόγο να μου πούνε ψέματα. Και εγώ την αλήθεια τη λατρεύω. Όποιος απομακρύνεται από την αλήθεια οδεύει προς το θάνατο. Τον όποιο θάνατο. Γιατί υπάρχουνε πολλοί...!»

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

Και όμως γυρίζει...!

«Πρέπει να δεχόµαστε τους θεούς και να τους αφήνουµε όπως ο καθένας, σύµφωνα µε το νόµο και το έθιµο, είναι διατεθειµένος να αντιλαµβάνεται»
Πλούταρχος, Περί κοινών εννοιών προς Στωικούς, 1074, 31.


Ο πρώτος που ισχυρίστηκε ότι η Γη γυρίζει γύρω από τον Ήλιο ήταν ο Αρίσταρχος ο Σάμιος, ο οποίος γεννήθηκε το 310 π.Χ....

Για αυτό τον λόγο, ο Στωικός φιλόσοφος Κλεάνθης πρότεινε στους Αθηναίους  την καταδίκη του «αιρετικού» Αρίσταρχου του Σάμιου, µε τη δικαιολογία, ότι κινούσε την Εστία των θεών και των ανθρώπων.

Υποστήριζε πως : «Οι Έλληνες θα πρέπει να υποβάλουν τον Αρίσταρχο τον Σάµιο σε δίκη επί ασέβεια, διότι προσπαθεί να κινήσει την Εστία του κόσµου (τη γη)». Η συγκεκριμένη κατηγορία, έχει διασωθεί από τον Πλούταρχο, στο έργο του Περί του εµφαινοµένου προσώπου τω κύκλω της σελήνης.

Ο Πλούταρχος αναφέρει στη συνέχεια: «Μόνο φίλε, πρόσεξε µη µας εµπλέξεις σε κατηγορία επί ασεβεία, όπως άλλοτε ο Κλεάνθης ενόµιζε ότι έπρεπε να κάνει µε τον Αρίσταρχο τον Σάµιο, και προσκάλεσε γι’ αυτό όλους τους Έλληνες, διότι αυτός (ο Αρίσταρχος) κινούσε του κόσµου την Εστία, όταν προσπαθούσε ο άνθρωπος να διασώσει την ερµηνεία των διαφόρων φαινομένων, και δίδασκε ότι ο Ουρανός µένει ακίνητος, ενώ η Γη κινείται κατά λοξό κύκλο και συγχρόνως γύρω από τον άξονά της».

Ο Αρίσταρχος τελικά αναγκάστηκε να φύγει από την Αθήνα προκειμένου ν’ αποφύγει την καταδίκη. Για να ερμηνεύσουμε την στάση του Κλέανθη θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας, πως οι Στωικοί είναι εκείνοι οι οποίοι υποστήριζαν την αλληγορική ερμηνεία των µύθων , µετά τον Θεαγένη τον Ρηγίνο, ο οποίος πρώτος προσπάθησε τον 6ο π.Χ. αι. να ερμηνεύσει αλληγορικά τον Όµηρο.

Ο Κλεάνθης  υπήρξε ο  κατ’ εξοχήν εισηγητής της αλληγορικής ερμηνείας, ενώ στη συνέχεια ο Χρύσιππος συστηματοποίησε αυτή τη µμέθοδο. Έτσι µέσα από τους µμύθους τους σχετικούς µε τους θεούς, ο φιλόσοφος, προσπαθούσε να εξηγήσει και να βάλει σε τάξη όχι πλέον τη ζωή των θεών αλλά τη ζωή των ανθρώπων.

Ο ουρανός αποτελούσε για τον Κλέανθη το θέατρο των αλληγορικών του θεωρήσεων, και το μοντέλο του Αρίσταρχου μάλλον του ανέτρεπε αυτό το μοντέλο ερμηνείας...…!