Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• ΠΡΟΛΟΓΟΣ

• ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ

• H ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΟΣΜΟ, ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

• ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

I. Η ΔΟΜΗ ΤΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ
II. ΚΡΗΤΟΜΙΝΩΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
III. ΕΛΕΥΣΙΝΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
IV. ΔΙΟΝΥΣΙΑΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
V. KΑΒΕΙΡΙΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

• ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΜΥΣΤΗΡΙΑ

I. Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ
II. Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΩΝΗΣ

• ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ ΚΑΙ ΨΥΧΗ

I. ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ
II. Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΈΡΩΤΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ
III. ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ
IV. Η «ΑΓΙΑ ΚΟΡΗ»

• ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ

I. Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΟΣ
II. ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

• ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΥΗΣΗ

I. Η ΗΣΙΟΔΕΙΑ ΘΕΟΓΟΝΙΑ
II. Η ΟΡΦΙΚΗ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΑ
III. Ο ΠΕΛΑΣΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΓΟΝΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ

• ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΦΥΣΙΚΗ

I. Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΣΧΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
II. ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΦΥΣΙΚΉ
III. Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΕΡΧΟΡΔΩΝ
IV. Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΡΗΞΗΣ (BIG BANG)
V. ΟΙ ΑΤΟΜΙΚΟΙ ΦΙΛΟΣΣΟΦΟΙ

• OI ΠΡΩΤΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ

I. ΕΣΣΑΙΟΙ
II. Η ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΟΥΒΛΙΟΥ ΛΕΝΤΟΥΛΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΙΟΥΔΑΙΑΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ
III. ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΚΟ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΚΑΙ ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ, ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝΑΠΤΥΧΘΗΚΕ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ
IV. Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ
V. Ο ΑΙΓΥΠΤΙΟΣ ΙΕΡΕΑΣ ΟΣΑΡΣΗΦ ΓΝΩΣΤΟΣ ΩΣ «ΜΩΗΣΗΣ».
VI. ΟΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΕΣ

• ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΘΕΟ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ

I. ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΘΕΟ
II. ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΕΞΑΠΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ
III. ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΠΑΓΑΝΙΣΤΙΚΩΝ ΘΡΗΣΚΕΙΕΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ
IV. Η ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΕΡΙ ΘΕΟΤΗΤΟΣ
V. ΓΝΩΣΤΙΚΟΙ
VI. ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

• ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΣΜΟΣ -ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ

I. ΟΙ ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΥ

• ΕΠΙΛΟΓΟΣ

• ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ζωροάστρης και Ζωροαστρισμός

Ο Ζωροαστρισμός αναπτύχθηκε στην Περσία περίπου τον 7ο αιώνα π.Χ. (παρόλα αυτά το 1984 στο Ουζμπεκιστάν ανακαλύφθηκαν τα ερείπια ενός ναού του Ζωροάστρη ο οποίος υπολογίζεται ότι χτίστηκε γύρω στο 2.000 π. χ), ενώ αρχαιοελληνικές πηγές τον τοποθετούν γύρω στο 6.000 π. χ.

Ο Ζωροάστρης ή Ζαρατούστρα, (το όνομα του σημαίνει κίτρινη, ή ηλικιωμένη καμήλα) εισήγαγε ένα είδος μονοθεϊσμού στην θέση του Πάνθεου της αρχαίας Ινδοιρανικής θρησκείας.

Πατέρας του Ζωροάστρη ήταν ο Pourushaspa, και μητέρα του η Dughdova. Ο Ζωροάστρης μετά από παραμονή του επτά χρόνων μέσα σε ένα σπήλαιο διαλογιζόμενος, υποστήριξε ότι ήταν προφήτης του Θεού έχοντας ως αποστολή να πείσει τους ανθρώπους να κάνουν καλά έργα, έτσι ώστε να επικρατεί πάντοτε ο Θεός του καλού.

Η διδασκαλία του Ζωροαστρισμού βρίσκεται γραμμένη στο Ιερό βιβλίο Αβέστα (γνώση) και αποτελείται από ομιλίες, προφητείες και συμβουλές. Στην Αβέστα το ιερό βιβλίο των Περσών ο Ζωροάστρης χαρακτηρίζεται ως εντεταλμένος, αλλά και προφήτης του Θεού. Είναι ο σωτήρας ο οποίος κατέχει μία ενδιάμεση θέση ανάμεσα στον Θεό και τους ανθρώπους. Η σχέση του με τον πάνσοφο κύριο, είναι η σχέση του δούλου προς τον κύριο του, ενώ είναι σωτήρας σε σχέση με τους ανθρώπους, διότι τους διδάσκει έτσι ώστε να αποφασίσουν σωστά την δεδομένη στιγμή.

Ο Ζωροαστρισμός δέχεται την ύπαρξη δύο Θεοτήτων, του υπέρτατου Θεού Άχουρα -Μάσδα ( ο σοφός κύριος) που είναι ο Θεός του καλού, και του Αριμάν, που είναι ο Θεός του κακού. Αυτοί οι δύο Θεοί βρίσκονται σε αιώνιο αγώνα μεταξύ τους, στον οποίο επικρατεί πότε ο ένας και πότε ο άλλος. Ο μύθος απηχεί τον αιώνιο νόμο των κύκλων δημιουργίας και καταστροφής του κόσμου. Οι κόσμοι καταστρέφονται και δημιουργούνται αέναα, έως την τελική καταστροφή και την επαναφορά στο Χάους, από όπου και θα δημιουργηθεί ξανά. Ο κόσμος είναι αγαθός αλλά διαφθείρεται από τις δυνάμεις του κακοποιού πνεύματος, του Αριμάν, ο οποίος τελικά θα ηττηθεί, και ο κόσμος θα ανανεωθεί και θα εξαγιασθεί. Στο τέλος των καιρών όταν θα νικηθεί ο Αριμάν θα γίνει η μεγάλη Κρίση για τις ψυχές, και ο Αριμάν θα ριχτεί μαζί με τους κακούς στο βάθος των αβύσσων.

Ο Ζωροάστρης αναγγέλλει ένα επερχόμενο βασίλειο τουΘεού. Η βασιλεία του Θεού είναι σπαρμένη μέσα στον άνθρωπο, είναι το ποθητό βασίλειο «Κσχάρθα Βάρυα», κατά τον Ζαρατούστρα. Σε αυτήν την ζωή και σε αυτόν τον κόσμο υπάρχει το βασίλειο του Θεού, ως η κατάσταση του «μετουσιωμένου» ανθρώπου. Υπάρχει και το επερχόμενο βασίλειο, ως συνάθροιση των Αγίων στην δευτέρα παρουσία, το δικαστήριο όπου θα κριθεί ο κόσμος. Στον διαχωρισμό που θα ακολουθήσει θα χωριστούν οι αγαθοί από τους κακούς. Ανάμεσα στους δύο κυρίαρχους του κόσμους υπάρχει και η ιδέα της διαμεσολαβητικής αρχής που εκφράζεται από τον Μίθρα.

Τοποθετημένος ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι στην αρχή του έτους, στην είσοδο μιας σπηλιάς που αντιπροσωπεύει τον κόσμο, μάχεται ενάντια στον σκοτεινό χειμώνα και σκοτώνει τον ταύρο (προσωποποίηση του γήινου στοιχείου) για να βγει από τα σπλάχνα του ο Γιαγομαρτ, (προσωποποίηση και της ανθοφορίας της γης) για να φέρει το ουράνιο στοιχείο.

Η Φωτιά ήταν ιερή στον Ζωροαστρισμό, και φυλάσσονταν στο κέντρο των ιερών σπηλαίων όπου υπήρχε ο βωμός, στον οποίο έκαιγε η άσβεστη ιερή φωτιά που την συντηρούσαν οι Ιερείς.Όποιος πλησίαζε στο πυρ όφειλε να καλύπτει το πρόσωπό του για να μην το μολύνει. Στην ιερή φωτιά παρασκεύαζαν και το ποτό της αθανασίας, που μετά το πέρας της τελετής κοινωνούσαν οι λειτουργοί ιερείς.
Στα τελετουργικά της θρησκείας έκτος της φωτιάς, σημαντικό ρόλο διαδραμάτιζε και η ανάγνωση κειμένων από το ιερό βιβλίο του Ζωροαστρισμού Αβέστα. Κατά τις τελετουργίες γίνονται επίσης προσφορές άρτου και γάλακτος.

Ο δυϊσμός του Ζωροαστρισμού επεκτείνεται και σε πνεύματα αγαθά και πονηρά, που και αυτά πολεμούν μεταξύ τους μεταξύ», αλλά και μεταξύ των «μενόκ» (υπερβατικού αόρατου, ουράνιου) και «γκετίκ» (ορατού, γήινου) δύο επιπέδων όντων εξ ίσου αγαθών.

Στην ιεραρχία του Ζωροαστρισμού σημαντική θέση κατέχουν τα επτά πνεύματα οι Επτά Αμσιασπάντς, τα οποία είναι αθάνατα. Είναι τέκνα του Θεού τα οποία κάθονται στο πλευρό του, σε χρυσούς θρόνους και προορισμός τους είναι η προστασία από τις επιθέσεις του κακού. Τα επτά αυτά πνεύματα είναι τα ακόλουθα:

• Ο Bόχου Μάνα, που αντιπροσωπεύει το καλό πνεύμα, την σοφία και τον σύμβουλο του δημιουργού. Καταγράφει τις πράξεις των θνητών, και κρίνει την τύχη των ψυχών. Αντίπαλοι του η διχόνοια και η Μανία

• Ο Ασχα, που αντιπροσωπεύει την αλήθεια, και είναι ο προστάτης της ηθικής. Αντίπαλος του η αποστασία.

• Ο Κσχάρθρα Βάρυα. Το βασίλειο όπου θα κριθούν οι άνθρωποι θνητοί στην συντέλεια του κόσμου. Αρωγός του ο Μίθρας-Ηλιος, αντίπαλος του η μέθη.

• Ο Σάοσα, αντιπροσωπεύει την υπακοή και την λατρεία

• Η Αρμαιτη, αντιπροσωπεύει την αφοσίωση

• Η Χάρβατάτ, αντιπροσωπεύει την εντιμότητα

• Η Αμερετάτ, αντιπροσωπεύει την αθανασία

Οι επτά αυτοί άγγελοι που περιβάλουν τον Κύριο, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως οι πρόδρομοι των επτά αγγελικών κόσμων της Παλαιάς διαθήκης.

Για τον Ζωροαστρισμό το σώμα ο κόσμος και η σάρκα είναι θετικά έχουν όμως μιανθεί προσωρινά από την «αντιδημιουργία» του Αριμάν.
Όταν οι άνθρωποι ρωτήθηκαν από τον Αχούρα Μάζντα, αν προτιμούν να ζήσουν για πάντα απαλλαγμένοι από το κακό στον υπερβατικό κόσμο, ή να αγωνιστούν στον χρόνο και στον κόσμο κατά του κακού, προτίμησαν το δεύτερο ως το πιο κατάλληλο για την καταστροφή των δαιμονικών δυνάμεων. 

Ο άνθρωπος οφείλει να αποφασίσει υπέρ της μίας ή της άλλης δύναμης. Η απόφαση αυτή είναι το μέγιστο στην διδασκαλία του Ζωροαστρισμού. Η ικανότητα της διάκρισης υπάρχει στον άνθρωπο μόνο εν δυνάμει. Ο άνθρωπος πρέπει να λάβει από έξω την ανάλογη ώθηση ώστε να κάνει την επιλογή. Η δύναμη αυτή είναι ο σωτήρ Ζωροάστρης, που τον σώζει από την αναποφασιστικότητα.

Ο Ζωροάστρης έδωσε τρεις εντολές στους οπαδούς του, που θα τους οδηγούσαν σε μία τελειότητα και θα εξασφάλιζαν την εξέλιξη τους .

• Η καλή σκέψη,
• Ο καλός λόγος,
• Καλές πράξεις.

Ο Ζωροαστρισμός με την εσχατολογία του και την ιδέα περί κύκλου που πρέπει να συμπληρωθεί με τα τελικά γεγονότα (εξαγνισμός του κόσμου, εκμηδένιση του Αριμάν και των διαβολικών δυνάμεων, νίκη των «Σαοσγίαντ» -σωτήρων» που έχουν γεννηθεί από το σπέρμα του Ζωροάστρη το οποίο έχει σωθεί θαυματουργικά) επηρέασε όλες τις θρησκείες που ήρθαν σε επαφή με αυτόν ιδίως την Ιουδαϊκή και Χριστιανική θρησκεία. Δεν λείπει επίσης και ο κατακλυσμικός μύθος όπου ο βασιλιάς Γίμα παίρνει εντολή από τον Ορμούζδ να φτιάξει μια κιβωτό όπου έσωσε τα ζωντανά είδη εκτός από τα κακά και παραμορφωμένα σε κάθε επίπεδο. 

Ο Ζαρατούστρα πέθανε σε ηλικία 77 χρόνων.

 Απόσπασμα από το βιβλίο μου  "Μυστικισμός και Θείο στην Ελλάδα και στον Αρχαίο κόσμο".

Μυστικισμός και Θείο στην Ελλάδα και στον Αρχαίο κόσμο

Στην μελέτη αυτή εξετάζεται διαχρονικά η έννοια του Θείου στην Ελλάδα από την αρχαιότητα έως σήμερα. Γίνεται συνοπτική αναφορά στους μύθους που αφορούν τις αρχαίες Θεότητες, ιχνηλατούμε τα δρώμενα των αρχαίων Ελληνικών μυστηρίων, και παραθέτουμε τις φιλοσοφικές απόψεις «περί Θείου» των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, από τους προσωκρατικούς έως τον Πρόκλο και τους πρώτους Χριστιανούς πατέρες.

Μια φιλοσοφική και κυρίως θεολογική μελέτη βέβαια σε ένα περιβάλλον παγκόσμιων αλληλοεπιδράσεων θα ήταν ελλιπής εάν δεν γίνονταν αναφορά στις μεγαλύτερες θρησκείες από τον Ινδουισμό έως τον Χριστιανισμό, και από τον Ζωροαστρισμό έως τον Ιουδαϊσμό. Γίνεται μία συνοπτική παρουσίαση των θρησκειών αυτών, και κυρίως των «μυστικιστικών ατραπών» διαμέσου των οποίων οι «Μύστες» οδηγούνται στην γνώση του Θειου στην μυστικιστική ένωση, την εκστατική εκείνη κατάσταση που ενώνει τον άνθρωπο με τον Θεό. Αυτό που ονομάστηκε «θέωση», «μέθεξη»,«φώτιση», «Νιρβάνα»...

Έχοντας ως οδηγό τον φιλοσοφικό στοχασμό και τον «μυστικισμό», γίνεται προσπάθεια ανίχνευσης της «ουσία του Όντος ΟΝ» και την σχέση του με τον άνθρωπο, πέρα από τις εξωτερικές μορφές των θρησκειών, και των διαφορετικών ονομάτων που αποδίδονται στο Θείο. Τα ονόματα εξάλλου μπορεί να αλλάζουν η ουσία όμως παραμένει η ίδια. Όπως σοφά αναφέρει ο Ινδός Φιλόσοφος Βιβεκανάντα:

«Ας υποθέσουμε πως πάμε όλοι μας με δοχεία στα χέρια να αντλήσουμε νερό από μια λίμνη. Ο ένας έχει ένα φλιτζάνι, ο άλλος ένα κανάτι, άλλος έναν κουβά κ.ο.κ. κι ο καθένας μας γεμίζει το δοχείο που έφερε. Σε κάθε περίπτωση, φυσικά, το νερό παίρνει τη μορφή του δοχείου που κρατάει ο καθένας μας.

Εκείνος που έφερε το φλιτζάνι έχει το νερό με τη μορφή φλιτζανιού, εκείνος που έφερε το κανάτι – το νερό του έχει την μορφή του κανατιού κ.ο.κ. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, τα δοχεία δεν περιέχουν παρά νερό και τίποτα άλλο, εκτός από νερό. 

Είναι ακριβώς το ίδιο και στην περίπτωση της θρησκείας. Ο νους μας είναι σαν εκείνα τα δοχεία, κι ο καθένας μας προσπαθεί να φτάσει στην πραγμάτωση του Θεού. Ο Θεός είναι σαν το νερό που γεμίζει τα διαφορετικά δοχεία και, σε κάθε δοχείο, το όραμα του Θεού παίρνει το σχήμα του δοχείου. Κι όμως Εκείνος είναι Ένας. Εκείνος είναι ο Θεός σε κάθε περίπτωση. Αυτή είναι η μόνη αναγνώριση της παγκοσμιότητας που μπορούμε να έχουμε».

Ο πνευματικός άνθρωπος της νέας εποχής, θα κληθεί να αντικαταστήσει τα θρησκευτικά δόγματα με την συνειδητή προσπάθεια για την κατάκτηση της αυτογνωσίας, της αρετής, του αλτρουισμού, και την ανάπτυξη του αισθήματος ευθύνης για το μέλλον της ανθρωπότητας στο σύνολο της, πέρα από διαχωριστικές γραμμές και φανατισμούς.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• ΠΡΟΛΟΓΟΣ

• ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ, ΘΕΟΣ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΚΟΣΜΟΣ, ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ΕΠΙΣΤΗΜΗ.

I. H ENΟΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
II. ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ
III. ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ
IV. ΑΡΧΑΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΣ
V. ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΣ

• ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ,ΙΝΔΟΥΙΣΜΟΣI.

I.ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΘΕΟΙ
II. ΙΕΡΕΣ ΓΡΑΦΕΣ
III. ΒΕΔΕΣ
IV. ΒΡΑΧΜΑΝΑΣ
V. ΟΥΠΑΝΙΣΑΔΕΣ
VI. ΒΡΑΧΜΑΝ
VII. ΚΡΙΣΝΑ
VIII. ΓΙΟΓΚΑ

• ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ, ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ

I. Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΒΟΥΔΑ
II. Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ ΤΟΥ ΒΟΥΔΑ
III. Η ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
IV. Η ΣΧΟΛΗ ΧΙΝΑΓΙΑΝΑ
V. Η ΣΧΟΛΗ ΜΑΧΑΓΙΑΝΑ
VI. ΤΑΝΤΡΙΚΟΣ ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ
VII. ΟΙ ΕΝΑΡΕΤΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
VIII. ΤΟ «ΕΓΩ»
IX. ΒΟΥΔΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΣ
X. Η ΒΟΥΔΙΣΤΙΚΗ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΑ
XI. ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
XII. ΝΙΡΒΑΝΑ
XIII. ΤΑ ΕΜΠΟΔΙΑ ΤΟΥ ΣΩΣΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ
XIV. H ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ
XV. ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΕΝΤΟΛΕΣ
XVI. ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑ Ή ΤΕΛΕΤΕΣ
XVII. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ


• ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ, ΖΩΡΟΑΣΤΡΙΣΜΟΣ

I. Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΖΩΡΟΑΣΤΡΗ
II. ΟΙ ΘΕΟΙ ΑΧΟΥΡΑ ΜΑΣΔΑ ΚΑΙ ΑΡΙΜΑΝ
III. Ο ΔΥΪΣΜΟΣ ΤΟΥ ΖΩΡΟΑΣΤΡΙΣΜΟΥ
IV. ΤΑ ΕΠΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ, ΟΙ ΕΠΤΑ ΑΜΣΙΑΣΠΑΝΤΣ
V. ΟΙ ΙΕΡΕΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΖΩΡΟΑΣΤΡΗ
VI. Η ΕΣΧΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΖΩΡΟΑΣΤΡΙΣΜΟΥ

• ΚΕΦΑΚΑΙΟ ΠΕΜΤΟ, ΜΙΘΡΑΙΣΜΟΣ

I. ΜΙΘΡΑΣ ΚΑΙ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
II. Η ΠΕΡΣΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
III. ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΙΘΡΑ
IV. ΤΕΛΕΤΕΣ ΚΑΙ ΙΟΕΡΟΥΡΓΙΕΣ
V. ΟΙ 7 ΒΑΘΜΟΙ ΜΥΗΣΗΣ

• ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ, ΜΑΝΙΧΑΙΣΜΟΣ

I. Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΜΑΝΗ
II. Η ΜΑΝΙΧΑΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ
III. ΤΟ ΜΑΝΙΧΑΙΚΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ
IV. ΜΑΝΙΧΑΙΚΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ

• ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ, ΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ

I. Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΜΩΑΜΕΘ
II. ΤΟ ΚΟΡΑΝΙ
III. ΤΟ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
IV. «ΣΑΡΙΑ»
V. ΤΑ «ΤΖΙΧΑΝΤ
VI. ΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ
VII. ΚΟΡΑΝΙ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ
VIII. Ο ΑΛΛΑΧ
IX. Η ΘΕΪΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
X. ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΑΥΤΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΑ ΩΣ «ΣΟΥΦΙ

• ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΓΔΟΟ, ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.

I. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΑΝΘΕΟΥ
II. ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΚΑΙ ΟΡΦΕΑΣ
III. ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ
IV. ΙΩΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
V. ΕΛΕΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ
VI. ΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ
VII. ΚΥΝΙΚΟΙ
VIII. ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΙΚΟΙ
IX. ΕΠΙΚΟΥΡΕΙΟΙ
X. ΣΤΩΙΚΟΙ
XI. ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΟΙ
XII. ΕΡΜΗΤΙΣΜΟΣ
XIII. ΝΕΟΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

• ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΝΑΤΟ, ΙΟΥΔΑΪΣΜΟΣ.

I. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
II. ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ
III. Ο ΜΕΣΣΙΑΝΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ
IV. ΤΟ ΚΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΙΤΗΣ ΙΟΥΔΑΪΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ
V. ΦΙΛΩΝΑΣ Ο ΙΟΥΔΑΙΟΣ
VI. Ο ΙΟΥΔΑΪΚΟΣ ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΣΣΑΟΙ
VII. ΕΣΣΑΙΚΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΕΤΕΣ

• ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ, Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ.

I. ΗΣΥΧΑΣΜΟΣ
II. ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ
III. ΆΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ
IV. ΜΑΞΙΜΟΣ Ο ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ
V. Η ΗΣΥΧΑΣΤΙΚΗ ΕΡΙΔΑ


• ΕΠΙΛΟΓΟΣ, ΒΑΔΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΑΤΡΑΠΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΥΔΡΟΧΟΟΥ

I. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΥ
II. ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ
III. ΟΙ ΕΚΣΤΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ
IV. ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΣΗ
V. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΥΔΡΟΧΟΟΥ
VI. Η ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΤΟΝ 21Ο ΑΙΩΝΑ