Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2012

Tο χρονικό ενός προαναγγελθέντος εγλήματος…

Σωτήριο έτος 2012, η χώρα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα καθώς τελεί υπό επιλεκτική - επί του παρόντος - χρεοκοπία και υπό την εποπτεία του Δ.Ν.Τ και της Τρόικας.

Η χρονική περίοδος που διανύουμε είναι ίσως μία από τις κρισιμότερες για το παρόν αλλά και το μέλλον της χώρας, καθώς είναι προφανές πως δεν κινδυνεύουμε μόνο από την αναπόφευκτη οικονομική πτώχευση, αλλά και από πολιτική και κοινωνική, καθώς η Ελληνική κοινωνία αποδομήται ταχύτατα όπως ταχύτατα επίσης αυξάνει ο αριθμός των νεόπτωχων της χώρας..


Στο παρόν άρθρο δεν θα κάνω αναφορές σε πολλά νούμερα και τεχνοκρατικούς όρους, όσο αυτό είναι εφικτό, αλλά ούτε και στο αρχαίο κλέος. Θα μου επιτρέψετε επίσης το «ύφος» να είναι διαφορετικό, αφενώς οι καιροί το απαιτούν και αφετέρου η αγανάκτηση ξεχειλίζει...


Είναι καθολική η διαπίστωση πως οι Έλληνες πολίτες τελούν σήμερα υπό σύγχυση και απόγνωση, στοιχεία που όμως μπορούν να οδηγήσουν και στην επίγνωση της εξαιρετικά δυσχερούς κατάστασης στην οποία έχουν περιέλθει τόσο οι ίδιοι, όσο και η χώρα στο σύνολο της. Το έχω αναφέρει αρκετές φορές. Ο πόνος εξανθρωπίζει, πολύ περισσότερο δε, ο σεβασμός δεν χαρίζεται κερδίζεται.


Οι πολίτες αυτής της χώρας φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την σημερινή της κατάσταση, καθώς οι ίδιοι χρησιμοποίησαν το μεγαλύτερο όπλο και προνόμιο που τους προσφέρει η Δημοκρατία απιερίσκεπτα. Την ψήφο τους, ψήφο με την οποία αναρριχήθηκαν στην εξουσία επαγγελματίες πολιτικοί οι οποίοι εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκαν τουλάχιστον ανεπαρκείς, αν όχι ανίκανοι και δοσίλογοι.


Μάλλον είμαστε η μόνη Δημοκρατική χώρα όπου τα ίδια πολιτικά τζάκια νέμονται την εξουσία για τόσα πολλά χρόνια। Γόνοι πολιτικών αορίστου χρόνου κληρονομούν την θέση του μπαμπά και ενίοτε του παππού, με τις ευλογίες φυσικά των πολιτών. Εκκολαπτόμενοι πολιτικοί ανεπάγγελτοι δίχως προηγούμενη εργασιακή εμπειρία μεγαλωμένοι με νταντάδες, γαλουχημένοι σε ένα κομματικό κράτος όπου ανδρώθηκε η αναξιοκρατία, ο καιροσκοπισμός, η αδιαφάνεια, η μίζα, η διαπλοκή και ο κομματισμός.


Η εξουσία όμως είναι ο καθρέπτης της εκάστοτε κοινωνίας που την εξέλεξε. Στα πλαίσια ενός κατ επίφαση επιμερισμού και του βολέματος εξαγοράστηκαν συνειδήσεις και τώρα ήρθε ο λογαριασμός...


Τώρα πια όμως ο Βασιλιάς είναι γυμνός. Ακόμα και τώρα όμως την ύστατη αυτή στιγμή, θα περίμενε κανείς οι άνθρωποι που διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας να έχουν συναίσθηση του καθήκοντος και της κρισιμότητας της ώρας, και να επιδείκνυαν την δέουσα σοβαρότητα.


Άντ’ αυτού δεχόμαστε καταιγισμό απίστευτων δηλώσεων που απευθύνονται προφανώς σε ανθρώπους με χαμηλό τουλάχιστον δείκτη νοημοσύνης ...
Μία τέτοια δήλωση είναι αυτή του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο οποίος άκουσον άκουσον δήλωσε πως «δεν διάβασε το μνημόνιο, διότι είχε άλλες υποχρεώσεις, είχε..άλλα καθήκοντα. Είχε να αντιμετωπίσει το έγκλημα ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη. Δεν ήταν αναφέρει δική του δουλειά». Παράλληλα, δήλωσε πως συμφωνεί με τον Κώστα Σημίτη, ο οποίος σε πρόσφατη ομιλία του (στο Βερολίνο) επέκρινε το μνημόνιο, γιατί συντάχθηκε πρόχειρα και έχει πρόβλεψη για συνάρτηση των στόχων με τις πραγματικές εξελίξεις.


Η Κα Κατσέλη (σύζυγος του πρώην πολύ-υπουργού Γεράσιμου Αρσένη) πρώην Υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (2009-2010), Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης (2010-2011), παραδέχθηκε αφοπλιστικά πως διάβασε το μνημόνιο δυο ώρες..


Βουλευτές επίσης του ΠΑΣΟΚ είχαν δηλώσει πως όταν τους επιβλήθηκε να ψηφίσουν το (πρώτο) Μνημόνιο, αισθάνθηκαν σαν πόρνες την πρώτη τους φορά… Ένα μνημόνιο το οποίο πραξικοπηματικά και αντισυνταγματικά δεν ψηφίστηκε ως όφειλε με την πλειοψηφία των 180 βουλευτών από την Ελληνική Βουλή, και που υποθήκευσε άνευ όρων και αμετάκλητα την Εθνική μας κυριαρχία.


Ενάμιση χρόνο μετά  την επιβολή του πρώτου Μνημονίου, ο απολογισμός είναι απογοητευτικός, καθώς όλες οι προσδοκίες διαψεύτηκαν. Η αρχική διαβεβαίωση και της Τρόικας και της κυβέρνησης Παπανδρέου, ότι το δάνειο των 110 δισ. θα εξασφάλιζε τον αναγκαίο χρόνο (σίγουρα όχι στην Ελλάδα), ώστε να επιτευχθεί η δημοσιονομική εξυγίανση και η επιστροφή στις αγορές, διαψεύσθηκαν παταγωδώς. 


Έτσι ο Γ. Παπανδρέου ανακοίνωσε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την παραμονή ή όχι στο Ευρώ ενώ είχαμε ήδη υπογράψει το μνημόνιο, με τελικό αποτέλεσμα την ακύρωση του δημοψηφίσματος (η τελευταία φορά που είχαμε δημοψήφισμα στην χώρα μας ήταν το 1974 για το πολιτειακό, με την επικράτηση της προεδρευομένης επί της βασιλευομένης δημοκρατίας), και την πραγματοποίηση της πολυπόθητης από καιρό απαίτησης των δανειστών μας για κυβέρνηση συνεργασίας, ώστε να υπογραφεί μία νέα δανειακή σύμβαση.

Σε κάθε περίπτωση βέβαια ένα έντιμο δημοψήφισμα θα είχε νόημα, μόνο για την συγκατάθεση ή όχι του λαού για την έλευση του Δ.Ν.Τ και της Τρόικας στην Ελλάδα με όσα αυτό συνεπάγεται....

Μία σύμβαση που αφενός αυτή την φορά θα ψηφιστεί από τους Βουλευτές και των τριών κομμάτων συνεργασίας οι οποίοι θα λειτουργήσουν ως Πόντιοι Πιλάτοι, και θα νομιμοποιεί το αντισυνταγματικό πρώτο μνημόνιο αλλά και θα κατοχυρώνει τους πιστωτές μας με βάση το Αγγλικό δίκαιο, με το οποίο δρομολογείται το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας ύψους 50 δισ. Ευρώ, και φυσικά θα απαιτεί την λήψη νέων φοροεισπρακτικών μέτρων...


 
Είναι χαρακτηριστικό πως μόνο η εκμετάλλευση της περιοχής του Ελληνικού είναι ανάμεσα στα μεγαλύτερα έργα αναδιαμόρφωσης αστικού χώρου παγκοσμίως. Η περιοχή αξιοποίησης περιλαμβάνει χερσαία έκταση 5,2 εκατ. τετραγωνικών μέτρων και παράκτια ζώνη 800.000 τετρ. μέτρων. Σε πρόσφατη ημερίδα που συμμετείχα Καθηγητής ομιλητής δήλωσε πως το Ελληνικό δημόσιο προτίθεται να «ξεπουλήσει» την περιοχή του Ελληνικού έναντι του ποσού των 6 δισ Ευρώ, την στιγμή που το Μονακό με έκταση λιγότερη από την μισή του Ελληνικού έχει ετήσια έσοδα 7 δισ ευρώ....

Το χειρότερο όμως όλων είναι πως το Ελληνικό χρέος με βάση το μεσοπρόθεσμο και το κούρεμα που επιχειρείται να γίνει, θα μετατραπεί από ιδιωτικό σε κρατικό. Δεν θα χρωστάμε λοιπόν πλέον σε ιδιωτικά κεφάλαια που τώρα καλούνται με βάση το λεγόμενο P.S.I να χάσουν πάνω από 50% των Ελληνικών ομολόγων που διαθέτουν. Ομόλογα τα οποία βέβαια αγόρασαν ρισκάροντας αναζητώντας υψηλά κέρδη. Αντίθετα το χρέος σε κράτη σημαίνει άνευ αμφιβολίας την οριστική υποθήκευση και αποικιοποίηση της Ελλάδος.


Το δάνειο των 110 δισ. το οποίο δανειστήκαμε από την Ευρoζώνη και το Δ.Ν.Τ δεν κουρεύεται και βεβαίως θα υπάγεται στο Αγγλικό δίκαιο, δηλαδή είναι ενυπόθηκο. Το συζητούμενο αυτές τις ημέρες κούρεμα αφορά 206 δισ, από το συνολικό χρέος των περίπου 370 δισ της χώρας. Από το κούρεμα θα εξαιρεθούν τα Ελληνικά ομόλογα που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Τα ομόλογα αυτά συνολικής ονομαστικής αξίας 55 - 60 δισ. έχουν αγοραστεί σε πολύ χαμηλότερη τιμή (υπολογίζεται γύρω στα 40 δις.) από τη δευτερογενή αγορά. Η ΕΚΤ απαιτεί να τα εισπράξει στο ακέραιο, δηλαδή να κερδοσκοπήσει σε βάρος της Ελλάδος.


Με το κούρεμα στο 50% το Ελληνικό χρέος αναμένεται να μειωθεί κατά 100 δισ. Θα κουρευτούν όμως και τα ομόλογα που έχουν στα χέρια τους τα ελληνικά ασφαλιστικά Ταμεία (περίπου 25 δις ।) και οι ελληνικές τράπεζες (περίπου 50 δισ।). Επειδή, όμως, η κυβέρνηση θα υποχρεωθεί να καλύψει με κάποιο τρόπο τις απώλειες των ασφαλιστικών Ταμείων και να επανακεφαλαιοποιήσει τις τράπεζες, η πραγματική ελάφρυνση του χρέους θα είναι μικρότερη από 70 δισ, κάτι που δεν θα μειώσει το πρόβλημα της Ελλάδος για βιώσιμο χρέος...
Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι.

Κατά την διάρκεια των διαπραγματεύσεων τόσο στο πρώτο μνημόνιο όσο και στο επικείμενο δεύτερο, όπως φαίνεται η Ελληνική κυβέρνηση ήταν και είναι απούσα.


Άλλοι αποφάσιζαν για αυτήν χωρίς αυτήν. Εμείς ως Ελλάδα απλώς εκτελούσαμε και εκτελούμε παθητικά τις αποφάσεις των «μεγάλων». Στην μοναδική περίπτωση που εμείς επιχειρήσαμε να «παίξουμε παιχνίδι μόνοι μας», ο Υπουργός Οικονομικών Κος Βενιζέλος κατάφερε να κάνει το ακατόρθωτο, μία συμφωνία που κόντεψε να τινάξει τα πάντα στον αέρα. Για να αποφύγει τις εμπράγματες εγγυήσεις που ζητούσαν οι Φινλανδοί για να μας δανείσουν το μερίδιο τους, έκανε μια απίστευτη συμφωνία να... εξασφαλίσει η Ελλάδα με ξένα δανεικά (των υπολοίπων Ευρωπαίων εταίρων) τα..δανεικά της Φιλανδίας!


 Και έγινε του Κουτρούλη ο γάμος, καθώς δικαιολογημένα οι υπόλοιποι εταίροι έμειναν ... αποσβολωμένοι με το deal…!!!! Μετά το κράξιμο πανικόβλητοι τρέξαμε στην Κομμισιόν για να μπαλώσουν οι μεγάλοι τα αμπάλωτα...!!!

Και η παρωδία συνεχίζεται...Στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις για το «κούρεμα» με τον ιδιωτικό τομέα, οι πιστωτές φέρεται να ζήτησαν επιτόκιο άνω του 5%, η Ελληνική κυβέρνηση προτείνει επιτόκιο κάτω του 4%, ενώ ευτυχώς η Γερμανία και το ΔΝΤ που πιέζουν για επιτόκιο 2%...

Αναρωτιέται λοιπόν κανείς πως θα μπορούσαν να μας πάρουν στα σοβαρά οι εταίροι μας... Ήταν στραβό το κλίμα το έφαγε και ο Γάιδαρος...Ούτε τα προσχήματα πλέον δεν τηρούνται μας θεωρούν «μπανανία» εφόσον είχαμε από καιρό αποφασίσει μόνοι μας να «βγάλουμε τα μάτια μας» ...!!!


Ήδη από το 2004, η Κυβέρνηση της Ν.Δ του Κ. Καραμανλή κατηγορούσε την προηγούμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Κου Σημίτη πως μαγείρευε το έλλειμμα.


 Η Κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου για να αποδείξει αναξιόπιστη την προηγούμενη κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή, που κατηγορούσε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, διόγκωσε όπως προσφάτως αποδείχθηκε το έλλειμμα από το 2009 από 13,4% σε 15,8% του ΑΕΠ.

Έτσι όπως όμως αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος έγινε επιτακτική η υιοθέτηση επώδυνων μέτρων λιτότητας και την τελική αναγκαστική (;) προσφυγή στο Δ.Ν.Τ.


Και όλα αυτά την στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός διατυμπάνισε πως «λεφτά υπάρχουν», ενώ όπως ο ίδιος ο Ν. Στρός Κάν αποκάλυψε, ο ΓAΠ του είχε ζητήσει την υπαγωγή της Eλλάδας σε καθεστώς ελέγχου από το Δ.N.T, ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009...!! BINGO…!!!

Μετά από όλα αυτά και τις πρόσφατες αποκαλύψεις περί του «φουσκώματος του ελλείμματος» ο υπουργός Κος Λοβέρδος απειλεί πως θα γίνει «μακελειό» στην χώρα αν πειραχθεί ο Γ. Παπανδρέου που «πείραξε» τα στατιστικά στοιχεία του 2009, τα οποία οδήγησαν στην έλευση του Δ.Ν.Τ, και της εφαρμογής του δόγματος του Shock…

Πιο πριν βέβαια ο αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως Κος Πάγκαλος (θυμηθείτε επιτυχίες Ιμίων/Οτσαλάν κ.λ.π) μας είχε καταστήσει συνυπεύθυνους εφόσον μαζί τα φάγαμε, και αφού βέβαια χαρακτήρισε τους Έλληνες που αντιδρούν «ένα μείγμα από κομμουνιστές, φασίστες και Μαμάκες!»...


Για τα σκάνδαλα του Βατοπεδίου δεν άνοιξε μύτη, πρώην υπουργοί όπως Ο Κος Μαντέλης και ο Κος Τσουκάτος έχουν παραδεχτεί ότι έλαβαν χρήματα από τη Siemens, ο πρώην υπουργός Αμύνης Κος Τσοχατζόπουλος φέρεται ως εμπλεκόμενος στο σκάνδαλο Ferrostahl αλλά κανείς πολιτικός δεν έχει περάσει το κατώφλι της φυλακής...


Και ενώ η χώρα χάνεται οι Έλληνες πολιτικοί περί άλλα τυρβάζουν...


Τα δύο κόμματα που έφεραν την χώρα σε αυτό το σημείο, διεκδικούν και την σωτηρία μας. Κόμματα τα οποία έχουν προεισπράξει την κρατική επιχορήγηση έως το σωτήριο έτος 2016.!!! Στην καλύτερη περίπτωση οι ίδιοι πολιτικοί προσπαθούν να ανακατέψουν την τράπουλα, φτιάχνοντας νέα κόμματα με τα ίδια γνωστά πρόσωπα...

Άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς...

Είναι λοιπόν πράγματι άξιο να απορεί κανείς αφενός «τι μας ποτίζουν» και έχουμε αποχαυνωθεί έτσι, και αφετέρου εάν οι πολιτικοί άντρες αυτής της χώρας είναι απλώς ανίκανοι και ανεπαρκείς ή απλώς δοσίλογοι και προδότες...
Είναι άραγε τυχαίο πως έως το 2010 όλοι οι ανεξαιρέτως αρμόδιοι Έλληνες υπουργοί δήλωναν πως δεν υπήρχε πετρέλαιο στην Ελλάδα, και αμέσως μετά την υπογραφή του Μνημονίου και την υποθήκευση της χώρας, εξαγγέλλεται η δημιουργία κρατικού φορέα αδειοδότησης ερευνών για υδρογονάνθρακες;


Χαρακτηριστική η διαβεβαίωση του αρμόδιου υφυπουργού σε θέματα ενέργειας, Γ. Μανιάτη: «Το 30% των αναγκών μας σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο θα καλύπτονται από ελληνικά κοιτάσματα, μόνο από τα γνωστά κοιτάσματα»!

 
Και δεν υπάρχει βέβαια μόνο Πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Ο γενικός διευθυντής του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών Κώστας Παπαβασιλείου, σε ειδική έκθεση παρέδωσε στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος αναφέρει : «Αυτήν τη στιγμή, η οικονομική αξία των μετάλλων σε κοιτάσματα της Βόρειας Ελλάδας που είναι μετρημένα και μπορούν να έχουν μια άμεση οικονομική αξιοποίηση είναι για τον χρυσό γύρω στα 12 δισ. ευρώ (15,7 δισ. δολάρια), του αργύρου είναι 1,85 δισ. ευρώ (2,43 δισ. δολάρια) και του χαλκού είναι γύρω στα 7 δισ. ευρώ (9,2 δισ. δολ.). 


Συνολικά, τα μετρημένα και βεβαιωθέντα αποθέματα βασικών μετάλλων είναι 27,6 δισ. ευρώ (36,3 δισ. δολάρια) και από αυτά ένα μικρό μέρος αξιοποιείται», προσθέτοντας πως, «η χώρα μας δεν έχει την πολυτέλεια να μην προχωρεί στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων αυτών.».

Όλα αυτά βέβαια ήταν γνωστά από πολύ παλαιότερα...


Σε άρθρο των FINANCIAL TIMES του 1978 (Βιομηχανική Επιθεώρηση, Απρίλιος 1978, σελ. 257) αναφέρεται: «Όταν η Ελλάδα γίνει το δέκατο μέλος της ΕΟΚ, ο εκτεταμένος ορυκτός της πλούτος θα προμηθεύσει την Κοινή Αγορά με μία μεγάλη ποικιλία πρώτων υλών, που θα συμβάλλουν στην εξασφάλιση ουσιαστικής αυτάρκειας της Κοινότητας ως προς πολλά προϊόντα».


Ένας πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του Κ. Καραμανλή (του πρεσβύτερου), ο Νίκος Μάρτης δήλωσε πως από το 1981, έτος αφετηρία της εισόδου της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή κοινότητα ως 10ο μέλος ο πρόεδρος της ΕΟΚ Γκάστον Τορν δήλωνε ότι : Η Ελλάδα εισερχόταν στην Ευρώπη με 3 πλεονεκτήματα: 1) την Εμπορική Ναυτιλία, 2) τον Ορυκτό της πλούτο και 3) το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Eλλήνων.


Ο Κος Μάρτης υποστηρίζει πως αν είχαμε εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα της Ελλάδας, σήμερα θα είχαμε τουλάχιστον 60 τόνους χρυσού, 300 τόνους αργυρού και πολλούς τόνους των άλλων προϊόντων.



Ο καθηγητής Βιομηχανικών Ορυκτών, πρόεδρος στο Τμήμα Γεωλογίας & Γεωπεριβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μιχάλης Σταματάκης, υποστηρίζει πως σε σχέση με το μέγεθος της χώρας είμαστε μια από τις πρώτες χώρες σε αποθέματα και εκμετάλλευση σημαντικών βιομηχανικών ορυκτών. Αναφέρει για παράδειγμα τον Μπεντονίτη, Περλίτη, γύψο, Καολίνη, Διατομίτη, Ζεολιθικό τόφο και άλλα. Εκτός των ορυκτών αυτών η χώρα διαθέτει και μεγάλο αριθμό ορυκτών στρατηγικής σημασίας όπως το ουράνιο, νικέλιο, Βωξίτη, και χρώμιο.


Σύμφωνα επίσης με εκτιμήσεις του ομότιμου καθηγητή του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης και ομότιμου ερευνητή της Γεωλογικής Υπηρεσίας του Καναδά κ. Αντώνη Φώσκολου,
το Αιγαίο Πέλαγος διαθέτει γύρω στα 750 εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, που βρίσκονται σε έξι κοιτάσματα ανατολικά της Θάσου. «Αν έρθει μια ξένη εταιρεία, τα έσοδα θα είναι 75 δισ. δολάρια και το όφελος του Δημοσίου μόνο 15 δισ.»Σε ότι αφορά την άλλη πιθανή για πετρέλαιο περιοχή, τη Δυτική Ελλάδα, ο κ. Φώσκολος εκτιμά ότι κρύβει 1,5 δισ. βαρέλια πετρελαίου, αξίας 150 δισ. δολαρίων, καθώς 500 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου είναι ισοδύναμα με 3,2 δισ. βαρέλια πετρελαίου και αξίας επίσης 150 δισ. δολαρίων. Το όφελος του ελληνικού Δημοσίου από την περιοχή θα μπορούσε να ανέλθει σε 60 δισ. δολάρια.


Τα μεγαλύτερα κοιτάσματα υδρογονανθράκων της Ελλάδας πιστεύεται πως βρίσκονται στη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης, υποστηρίζει Όπως εκτιμά, η ευρύτερη περιοχή (στην οποία συμπεριλαμβάνεται η περίφημη πλέον λεκάνη του Ηροδότου) μπορεί να περιέχει πέντε τρισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, που ισοδυναμούν με περισσότερα από 30 δισ. βαρέλια πετρελαίου. Η αξία αυτών των κοιτασμάτων ανέρχεται σε 1,5 τρισ. δολάρια και το προσδοκώμενο έσοδο του ελληνικού κράτους σε 300 δισ. Δολάρια.


Ένας ακόμη ενεργειακός θησαυρός, άγνωστος μέχρι σήμερα στο ευρύ κοινό βρίσκεται «κρυμμένος» στην υποθαλάσσια οροσειρά του Αναξίμανδρου νότια του Καστελόριζου. Πρόκειται για τους υδρίτες, οι οποίοι αναμένεται να αποτελέσουν σημαντική πηγή ενέργειας στο μέλλον του πλανήτη. Το μεγαλύτερο κοίτασμα της Μεσογείου βρίσκεται στο σημείο αυτό, προκαλώντας –όπως είναι φυσικό- το παγκόσμιο ενδιαφέρον των ειδικών επιστημόνων.


Δεν είναι συνεπώς τυχαίο που η Τουρκία δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα Α.Ο.Ζ του Καστελόριζου, υποστηρίζοντας αφοπλιστικά πως το Καστελόριζο ανήκει στην...Μεσόγειο.!!!


Πρόσφατα μάλιστα προσέγγισε την Αίγυπτο παρακάμπτοντας την Ελληνική Α.Ο.Ζ για συμφωνία οριοθέτησης της κοινής τους (!!!) Α.Ο.Ζ. Φυσικά η Ελλάδα δεν έχει ανακηρύξει την Α.Ο.Ζ. της παρότι γνωρίζουμε τα σημαντικά ευρήματα φυσικού αερίου στην Κύπρο.


Πως θα μπορούσε βέβαια να γίνει κάτι τέτοιο την στιγμή που πρώην υπουργός εξωτερικών ο Κος Δ. Δρούτσας κατάφερε να εξομοιώσει την υφαλοκρηπίδα με την Α.Ο.Ζ...!!! Απίστευτο και όμως αληθινό...


Πιο συγκεκριμένα χαρακτήρισε την Α.Ο.Ζ απλά «μόδα» (!!!) και δήλωσε πως υφαλοκρηπίδα και Α.Ο.Ζ είναι το ίδιο (Η Α.Ο.Ζ μιας χώρας εκτείνεται στα 200 ναυτικά μίλια 370 χλμ από την ακτογραμμή της, ενώ η υφαλοκρηπίδα στα 12 ναυτικά μίλια)! Τα λόγια περιττεύουν...


Είναι αδιανόητο να πιστεύει κάποιος πως υπάρχει τόσο μεγάλη λειψανδρία στην χώρα μας...


Σε κάθε περίπτωση δεν θα μπορέσω να αντισταθώ στον πειρασμό να αναφέρω αυτό που έγραψε ο Κικέρων:


«Ένα έθνος μπορεί να επιζήσει από τους ανόητους και ακόμα και τους φιλόδοξούς του. Αλλά δεν μπορεί να επιζήσει από την προδοσία στο εσωτερικό του. Ένας εχθρός προ των πυλών είναι λιγότερο τρομερός γιατί είναι γνωστός και κρατά την σημαία του υψωμένη. Αλλά οι προδότες που κινούνται μεταξύ των εγκλείστων ελεύθερα, οι δικοί τους ύπουλοι ψίθυροι που σιγοψιθυρίζονται μέσα σ’ όλες τις αυλές, ακούονται μέχρι τις αίθουσες της κυβέρνησης της ίδιας... γιατί ο προδότης δεν φαίνεται καθόλου ως προδότης: Μιλά με εκφράσεις γνωστές στα θύματά του, και φορά τα πρόσωπά τους και τα ενδύματά τους, απευθύνεται στη μικροψυχία που βρίσκεται βαθιά στις ψυχές όλων των ανθρώπων. Σαπίζει τη ψυχή ενός έθνους, εργάζεται κρυφά και άγνωστος στη νύχτα για να υπονομεύσει τους στυλοβάτες της πόλης μολύνει το πολιτικό σώμα έτσι ώστε να μην μπορεί πλέον να αντισταθεί. Ο δολοφόνος πρέπει να είναι λιγότερο τρομακτικός...»


Υπάρχει λοιπόν ελπίδα; Θα απαντήσω εμμέσως με μία ευρηματική ομολογουμένως φράση που διάβασα πρόσφατα : «Είμαι απαισιόδοξος λόγω γνώσης και αισιόδοξος λόγω...θέλησης...» 


Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

Ο Μύθος της Αμαρυλλίδος, αποσυμβολισμός


Αφιερωμένο στην μικρή μου νεράιδα, την Αμαρυλλίδα

Σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία, η Αμαρυλλίδα ήταν μια όμορφη ντροπαλή νέα η οποία ερωτεύτηκε τον Αλταίονα. Ο Αλταίονας ήταν ένας βοσκός όμορφος σαν τον Απόλλωνα, και δυνατός σαν τον Ηρακλή.

Ο Αλταίονας όμως δεν έδειχνε κανένα ενδιαφέρον για την Αμαρυλλίδα.Η Αμαρυλλίδα αποφάσισε να κερδίσει την αγάπη του, χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες.

Ο Αλταίονας όμως ασυγκίνητος από τη γοητεία της, είχε μοναδική επιθυμία να του προσφέρουν ένα λουλούδι που όμοιο του να μην υπήρχε στον κόσμο.

Η Αμαρυλλίδα πήγε και συμβουλεύτηκε λοιπόν το μαντείο των Δελφών. Εκεί της δόθηκε ο χρησμός πως θα πρέπει να φορέσει ένα λευκό φόρεμα για τριάντα νύχτες και να σταθεί μπροστά από την πόρτα του Αλταίονα, τρυπώντας το δέρμα της πάνω από το σημείο της καρδιάς. Στην συνέχεια θα έπρεπε να γράψει με το αίμα της το όνομα της πάνω στην πόρτα του. 

Από τις σταγόνες που έπεσαν στο χώμα μπροστά στην πόρτα του Αλταίονα, γεννήθηκε ένα υπέροχο φυτό. Έτσι όταν ένα πρωί ο Αλταίονας άνοιξε την πόρτα του, αντίκρισε ένα πανέμορφο λουλούδι με βαθυκόκκινα πέταλα, που είχε βαφτεί από το αίμα της καρδιάς της Αμαρυλλίδας.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Αμαρυλλίδα κέρδισε την αγάπη του Αλταίονα.

Ο μύθος θα μπορούσε να συμβολίζει την «ανώτερη ψυχή», η οποία δια μέσου της ενοποιού δύναμης του έρωτα και της ανιδιοτελούς αγάπης εξυψώνει τον άνθρωπο σε ένα «ανώτερο επίπεδο συνειδητότητας και ύπαρξης». (Ο αριθμός τριάντα συμβολίζει την ισορροπία, είναι ο αριθμός του κύκλου, και κατ' επέκταση του σύμπαντος). (*)

Ας μην λησμονούμε πως ο «έρως» στην αρχαία Ελλάδα εκτός των ριζικών ανατροπών που επιφέρει σε ανθρώπινο επίπεδο, στον μακρόκοσμο και σε κοσμογονικό επίπεδο, συμβόλιζε την αρχέγονη εκείνη δύναμη της έλξης, χάρη στην οποίαν ενώθηκαν τα στοιχεία, σχηματίζοντας τον κόσμο της ύλης και της μορφής.

Σύμφωνα με τον μυθοπλάστη, ο Αλταίονας ήταν δυνατός σαν τον Ηρακλή, συμβολισμός που υποδεικνύει πως εκτός της μυϊκής δύναμης και της ρώμης, οφείλουμε να αναπτύξουμε και την δύναμη της θέλησης για την επίτευξη των στόχων μας..

Εκτός όμως από δυνατός, ήταν και όμορφος σαν τον Απόλλωνα. Ο Απόλλωνας εκτός από το κάλλος, συμβολίζει το Νου και το πνεύμα. Ο νους όμως δίχως την απαραίτητη  ψυχική σύνδεση  με τον ανώτερο «εαυτό»  δεν είναι ικανός να ωθήσει τον άνθρωπο να ερωτευθεί και να «στοχαστεί» στη  ακτινοβολία της Θεϊκής υπόστασης. 

Η Αμαρυλλίδα η ντροπαλή κόρη, συμβολίζει την ανθρώπινη ψυχή που αναδεικνύει τις ανώτερες  «εσωτερικές» ιδιότητες του ανθρώπου, της ανιδιοτέλειας και της αγάπης.

Όταν ο άνθρωπος καταφέρει να κοιτάξει «μέσα του», όταν αποδεσμευτεί από εγωισμούς και τις σειρήνες του «εξωτερικού κόσμου», τότε ο σπόρος του συνειδητοποιημένου ανθρώπου είναι ικανός να μετουσιώσει όλες τις ανθρώπινες και Θεϊκές δυνάμεις που δρουν εντός του, «γεννώντας έναν νέο αφυπνισμένο άνθρωπο» που αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως μία «ολότητα», μία υπόσταση ευρύτερη από αυτό το περιορισμένο κέντρο το οποίο θεωρούμε ως «εγώ»...

* Ο αριθμός τριάντα ισούται  τρεις φορές το δέκα. Το δέκα είναι το κλείσιμο του κύκλου και η επιστροφή στη μονάδα (1 + 0). Ο αριθμός τρία θεωρείται ιερός αριθμός. Σύμφωνα με τον Πυθαγόρα, το τρία είναι ο πρώτος περιττός, είναι τέλειος αριθμός γιατί έχει αρχή, μέση και τέλος, γέννηση, ζωή και θάνατο. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «To Όλον και ότι υπάρχει μέσα σε αυτό περιλαμβανονται στον αριθμό τρία,γιατί το τέλος,το μέσον και η αρχή έχουν τον αριθμώ του όλου, που είναι η τριάδα».

Ο  Ιάμβλιχος αντίστοιχα αναφέρει πως το τρία είναι εξαιρετικού κάλλους  σε σύγκριση με όλους τους άλλους, επειδή κατέστησε τις δυνάμει ιδιότητες της μονάδας σε ενεργεία, εκφράζοντας την αναλογία, τη συνένωση.  Ακολουθώντας την φιλοσοφική προσέγγιση του Πλωτίνου πολλαπλασιάζοντας το Εν δια της τριαδικής διαιρέσεως παρεμβάλλοντας συνεχώς νέες υποδιαιρέσεις ώσπου στο τέλος δεν διαιρείται πλέον η αρχική ενότητα της ουσίας αλλά κυριαρχεί δυϊσμός μεταξύ πνεύματος και ύλης. 

Συνέπεια αυτού οι ατομικές ψυχές δεν είναι απόρροιες του Θείου Εν,   διακρινόμενες από τον βαθμό της απομακρύνσεων τους από το Έν,  αλλά κατ’ αρχήν ξεχωριστές υπάρξεις. 

Η πρώτη η πάντα άρρηκτος αρχή το Εν αδιαίρετο και ακίνητο δεν έχει καμία ιδιότητα από τις οποίες χαρακτηρίζονται τα λοιπά όντα.Μετά από αυτό έρχεται η δεύτερη αρχή ο Νους στον οποίο διακρίνεται ο κόσμος νοητός και ο κόσμος νοερός όπου μόνο αντικατοπτρισμοί τον όντων υπάρχουν, ενώ στον νοητό είναι αυτές οι ίδιες οι ουσίες. Η τρίτη αρχή είναι η ψυχή, ο δημιουργός ο οποίος εξελίσσει τις νοητές δυνάμεις.




Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 2011

Η "ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ" ΤΟΥ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟΥ


Ο εικοστός πρώτος αιώνας χαρακτηρίζεται από την ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας, αλλά και την άμεση διάδοση της πληροφορίας δια μέσω των Μ.Μ.Ε και του διαδυκτίου.
 
Το Διαδίκτυο είναι ένα σχετικά πρόσφατο καινοτόμο επικοινωνιακό δίκτυο, που ανοίγει νέους ορίζοντες τόσο στην επικοινωνία όσο και την γνώση, και ήδη σήμερα αποτελεί για τους περισσότερους από εμάς (και κυρίως τους νέους) μέρος της καθημερινής μας ζωής.
 
Το Διαδίκτυο Χρησιμοποιήθηκε σε μια πρώιμη μορφή του το 1969 στην Αμερική, για να συνδέονται μεταξύ τους Πανεπιστήμια ώστε να υπάρχει άμεση ανταλλαγή πληροφοριών και να διευκολύνονται οι έρευνες.
 
Η μεγάλη εξάπλωση του ξεκίνησε με την εφαρμογή της υπηρεσίας του Παγκόσμιου Ιστού (World Wide Web) από τον Τιμ Μπέρνερς-Λι το 1989, στο ερευνητικό ίδρυμα CERN. Σταδιακά από τις αρχές του 1990 το ίντερνετ άρχισε να κατακτά όλο τον κόσμο.
 
Η εξάπλωση της χρήσης του διαδικτύου προσφέρει στην ανθρωπότητα μία πρωτοφανή δυνατότητα επικοινωνίας, επηρεάζοντας όλο και περισσότερο την κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτιστική ζωή, σε παγκόσμιο επίπεδο. Την συγκεκριμένη χρονική στιγμή οι πληροφορίες μεταδίδονται στιγμιαία από την διαδυκτική κοινωνία, σε όλα τα στα μήκη και στα πλάτη του πλανήτη, με κυρίαρχο προβληματισμό τις πολυδιάστατες παγκόσμιες κρίσεις που κυριαρχούν στην παγκόσμια κοινότητα.
 
Είναι φανερό πως βιώνουμε μία μεταβατική εποχή όπου όλα «τελειώνουν», μία εποχή της οποίας κύριο χαρακτηριστικό είναι η αναμονή. Η αναμονή του «νέου» που θα προκύψει από τα «σαθρά ερείπια του χθες», το οποίο σταδιακά και με οδύνη αποσυντίθεται και εξαντλείται. Το Διαδίκτυο σε μία τέτοια ιστορική συγκυρία έχει την δυνατότητα να παράξει μία νέα κοινωνία Ιδεών, καθώς καταργεί τις αποστάσεις, καταρρίπτει τα εθνικά σύνορα και προσφέρει σε κάθε άτομο το οποίο έχει δυνατότητα πρόσβασης σε υπολογιστή, την ικανότητα συμμετοχής στον Κυβερνοχώρο, όπου ανταλλάσσονται πληροφορίες ακαριαία απ΄ άκρη σε άκρη του πλανήτη. Ποτέ πριν το σύνολο της ανθρώπινης γνώσης δεν ήταν τόσο άμεσα προσβάσιμο σε τόσους πολλούς ανθρώπους ταυτόχρονα. !
 
Δια μέσω του διαδυκτίου έρχονται σε επαφή άνθρωποι διαφορετικής Εθνικότητας και κουλτούρας καθιστώντας το, ταυτόχρονα σημαντικό πολυπολιτισμικό φορέα της εποχής μας. Παράδειγμα της δύναμης του διαδυκτίου είναι ο κρίσιμος ρόλος που διαδραμάτισε κατά την εξέγερση της «Αραβικής άνοιξης». Η τεχνολογία βέβαια από μόνη της είναι «αγνωστικιστική».

Έχει όμως την δύναμη να ενισχύει και να επεκτείνει την υπάρχουσα ιδεολογία σε μια κοινότητα. Δικτυώνοντας παρόμοια σκεπτόμενες ομάδες ανθρώπων επιτρέπει τον συντονισμό σε πραγματικό-χρόνο στην οικοδόμηση ενός κινήματος ή μιας διαμαρτυρίας. Στην περίπτωση της «Αραβικής άνοιξης» αλλά και των Ελλήνων και άλλων αγανακτισμένων, επιτάχυνε την δημιουργία κινημάτων σε λίγες μόνον εβδομάδες ή μήνες, που σε άλλες εποχές θα απαιτούσαν διαδικασίες ετών ίσως για να πραγματοποιηθούν.
 
Το Διαδίκτυο όμως πέρα από τον πληροφοριακό και γνωσιολογικό του χαρακτήρα, έχει γίνει πλέον απαραίτητο στοιχείο της καθημερινότητας μας αλλάζοντας τις συνήθειες μας, τον τρόπο διασκέδασης, τον τρόπο επικοινωνίας , εκπαίδευσης και τον τρόπο εργασίας μας.
 
Και αυτό καθώς πέρα από την ταχύτατη αμφίδρομη επικοινωνία και τη συλλογή μεγάλου όγκου πληροφοριών σε ελάχιστο χρόνο, μας δίνεται η δυνατότητα διαδυκτιακών συναλλαγών, ανταλλαγής αρχείων, αγορών, συμμετοχή σε ομάδες συζητήσεων, εικονική διασκέδαση κ.λ.π.
 
Έκθεση της Cisco, καταδεικνύει τον αυξανόμενο ρόλο του δικτύου στη ζωή των ανθρώπων, αποκαλύπτοντας ότι ένας στους τρεις φοιτητές και νέους επαγγελματίες θεωρεί ότι το Διαδίκτυο και τα διάφορα Networks, είναι τόσο σημαντικοί και θεμελιώδεις ανθρώπινοι πόροι, όσο ο αέρας, το νερό, η τροφή και η στέγη। Περισσότεροι από τους μισούς, που ερωτήθηκαν στην έρευνα, δήλωσαν ότι δεν θα μπορούσαν να «ζήσουν χωρίς το Διαδίκτυο» και ότι αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ζωής τους, σε ορισμένες περιπτώσεις πιο ουσιαστικό από τα αυτοκίνητα, τα ραντεβού και τα πάρτι.... 




Όσο αφορά την χρήση του από παιδιά είναι αξιοσημείωτο πως η χρήση του ξεκινά από εξαιρετικά μικρή ηλικία (Πριν τα πέντε έτη)। Σύμφωνα με παγκόσμιες μελέτες, το ένα τρίτο των παιδιών 9 - 10 ετών που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, συνδέονται καθημερινά και αυτό ισχύει για το 80% όσων είναι 15-16 ετών. Η πιο συνήθης τοποθεσία χρήσης του διαδικτύου είναι το σπίτι (87%) και αμέσως μετά το σχολείο (63%).

Στην Ευρώπη τα παιδιά 9-16 ετών χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο για σχολικές εργασίες (85%), για να παίζουν παιχνίδια (83%), να παρακολουθούν μουσικά βίντεο (76%) και για άμεσα μηνύματα (62%). Λιγότερα αναρτούν εικόνες (39%) ή μηνύματα (31%) για να τα μοιραστούν με άλλους, χρησιμοποιούν διαδικτυακή κάμερα (webcam) (31%), ιστοσελίδες ανταλλαγής αρχείων (16%) ή κάποιο ιστολόγιο-blog (11%).

Το 59% των παιδιών 9-16 ετών έχουν προφίλ σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης – συμπεριλαμβανόμενου του 26% των παιδιών 9-10 ετών, το 49% όσων είναι 11-12 ετών, το 73% όσων είναι 13-14 και το 82% εκείνων που είναι 15-16.


Στην Ελλάδα, είναι επίσης υψηλό το επίπεδο χρήσης των νέων τεχνολογιών στις νεαρές ηλικίες.


Ειδικότερα οι ηλικίες 16-24 προσεγγίζουν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο χρήσης। Συγκεκριμένα, στους νέους ηλικίας 16-20 ετών η χρήση Η/Υ και η πρόσβαση στο διαδίκτυο αγγίζει το 90% και 76% του γενικού πληθυσμού αντίστοιχα. Τα υψηλότερα ποσοστά στη χρήση διαδικτύου εμφανίζονται στις περιφέρειες Αττικής (41,2%), Νοτίου Αιγαίου (31,4%) και Κεντρικής Μακεδονίας (29,7%).



Σύμφωνα με πρόσφατη πανελλαδική έρευνα της οργάνωσης ΝΕΟΙ (2010) αναφορικά με τη γνώμη των νέων για το διαδίκτυο, στο σύνολο των 2176 ερωτηθέντων ανέδειξε τα παρακάτω:

• Σχεδόν 9 στους 10 χρησιμοποιούν το internet κάθε μέρα ενώ μόνο το 3% δεν το χρησιμοποιεί καθόλου.


• Το μεγαλύτερο ποσοστό των ερωτηθέντων χρησιμοποιεί καθημερινά instant messenger για να επικοινωνούν με φίλους σε ποσοστό 46,3%, ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (facebook, bebo, my space) 46,4%, ιστοσελίδες που αφορούν μουσική 43,8%, ανταλλαγή αρχείων 31,9% και ειδήσεις 79,1%.


• Σχεδόν 6 στους 10 μπαίνουν στο internet από το σπίτι, 2 στους10 ερωτηθέντες δηλώνουν το σημείο πρόσβασης είναι από το χώρο της εργασίας τους και το κινητό τους τηλέφωνο, ενώ λιγότερο από το 10% μπαίνουν από το σχολείο, internet cafe ή αλλού.


• Από το 56% που μπαίνει στο internet από το σπίτι μόνο το 43% έχει τον υπολογιστή του στο σαλόνι, ενώ το 36% έχει τον υπολογιστή του στο υπνοδωμάτιο.


• Το μεγαλύτερο ποσοστό επικοινωνεί με τους φίλους του από κινητό (20,9%), με email (14%), με SMS (11,1%) και χρησιμοποιώντας instant messenger (18%).


• Σχεδόν το 26% έχει παρενοχληθεί διαδικτυακά γεγονός που ανέφεραν κυρίως σε φίλους γιατί το θεώρησαν αστείο και λιγότερο σε γονείς λόγω του ότι ένιωσαν φοβισμένοι και προσβεβλημένοι.


• Κανένας από τους ερωτηθέντες δεν ανέφερε ότι απευθύνθηκε στις αρμόδιες αρχές όπως η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.


• Το 34% των ερωτηθέντων έχει συναντήσει από κοντά κάποιον που γνώρισε στο διαδίκτυο και από το παραπάνω ποσοστό το ίδιο ποσοστό (34%) έχει πάει μόνο του χωρίς έστω κάποιο φίλο/φίλη, είτε γιατί θεωρούσε ότι είχε αναπτύξει φιλική σχέση με το συγκεκριμένο άτομο και ένιωθε ασφάλεια, είτε γιατί είχε ενημερώσει τους φίλους του για τη συγκεκριμένη συνάντηση, είτε γιατί είχαν γνωριστεί με βιντεοκλήση και θεώρησε ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος.


• Μεγάλο ποσοστό των ερωτηθέντων έχει δώσει προσωπικά του στοιχεία στο internet όπως ηλικία (27,9%), ονοματεπώνυμο και κινητό (20% αντίστοιχα), ενώ διεύθυνση και τηλέφωνο σπιτιού έδωσαν το 6,4% και 8,6% αντίστοιχα.


• Τέλος όσον αφορά τα θετικά στοιχεία της χρήσης του internet, το 90% δηλώνει ότι χρησιμοποιεί το διαδίκτυο για ενημέρωση, το 55% για επικοινωνία και το 21% για διασκέδαση ενώ στον αντίποδα ως αρνητικά του στοιχεία το 95% θεωρεί ότι είναι η παραπλάνηση, το 89% ο εθισμός, το 71% η παραπληροφόρηση και το 59% η έλλειψη επικοινωνίας πράγμα το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τα παραπάνω αποτελέσματα.


• Το γενικότερο συμπέρασμα της έρευνας υποδηλώνει ότι οι νέοι και νέες επιλέγουν να δείχνουν ριψοκίνδυνες συμπεριφορές αναφορικά με την πλοήγησή τους στο διαδίκτυο (διάθεση προσωπικών δεδομένων, συναντήσεις με άτομα που γνωρίζουν μέσω του διαδικτύου κ।α.) γνωρίζοντας παράλληλα ότι ελλοχεύουν κίνδυνοι.



Το διαδύκτιο όπως και οποιαδήποτε άλλη τεχνολογία, πέρα από τα πλεονεκτήματα που προσφέρει, εγκυμονεί και πολλούς κίνδυνους ιδίως για τα παιδιά τόσο από την λανθασμένη χρήση του, όσο και από την κατάχρηση του.

Ιδιαιτέρως με την πρόσφατη ανάπτυξη των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης (facebook/twitter) , όπου αναρτούνται προσωπικά στοιχεία । Σύμφωνα με μελέτες το 12% των παιδιών ηλικίας 9-16 στην Ευρώπη λένε ότι έχουν ενοχληθεί ή αναστατώθηκαν από κάτι στο διαδίκτυo। Οι κίνδυνοι αυτοί είναι πολλοί οι κυριότεροι όμως είναι:

1. Η επικοινωνία με ανθρώπους που δε γνωρίζουν από κοντά. Το 30% των παιδιών ηλικίας 9-16 ετών στην Ευρώπη που χρησιμοποιούν το διαδίκτυο, έχουν επικοινωνήσει στο παρελθόν με κάποιον που δεν έχουν γνωρίσει από κοντά.
2. H εξύβριση-εκφοβισμός (Bullying) μέσω διαδικτύου. Το 6% των παιδιών ηλικίας 9-16 ετών έχουν λάβει κακόβουλα ή επιβλαβή μηνύματα μέσω διαδικτύου και το 3% έχουν στείλει τέτοιου είδους μηνύματα σε άλλους.
3. Η επαφή με σελίδες που περιέχουν Πορνογραφικό υλικό.
4. Αποξένωση, υποκατάσταση των προσωπικών επαφών και εξάρτηση από την εικονική πραγματικότητα. Ήδη λειτουργούν σε πολλές χώρες κέντρα απεξάρτησης από το διαδύκτιο, καθώς όλο και πιο συχνά παρατηρείται το φαινόμενο, παιδιά να αμελούν την προσωπική και κοινωνική τους ζωή, λόγω του εθισμού τους στο διαδύκτιο.
5. Η έκθεση σε ιδεολογίες ή συμπεριφορές παραβατικών ομάδων.
6. Η έκθεση σε ιούς, κακόβουλα προγράμματα που προκαλούν βλάβες στους υπολογιστές।



Είναι λοιπόν περισσότερο επωφελής η επικίνδυνος ο «διαδυκτιακός κόσμος» για τα παιδιά; Δεν μπορεί κανείς να απαντήσει μονολεκτικά σε αυτή την ερώτηση.. Σίγουρα δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως η τεχνολογία είναι απλώς ένα μέσο και όχι αυτοσκοπός της εξέλιξης, και η πως εξορθολογισμένη χρήση του εξαρτάται από το επίπεδο ωριμότητας των χρηστών. Στην περίπτωση λοιπόν της χρήσης του από άτομα νεαρής ηλικίας, θα πρέπει να υπάρχει η αρωγή και η καθοδήγηση των γονέων και των Εκπαιδευτικών παιδιά για ασφαλή χρήση του.

Στην περίπτωση των ενηλίκων χρηστών η ταυτόχρονη και αμφίδρομη επικοινωνία, παρόλους τους κινδύνους της λανθασμένης χρήσης, της παραπληροφόρησης και των τεχνικών προπαγάνδας που έχουν αναπτυχθεί, μπορεί υπό προϋποθέσεις να προσφέρει έγκυρη γνώση, και κυρίως να παράξει μία νέα κοινωνία ιδεών που δεν γνωρίζει εθνικά σύνορα.


Ένα Κυβερνοχώρο όπου Καινοτόμες Ιδέες και σκέψεις θα μπορέσουν σταδιακά να ισχυροποιηθούν και να δημιουργήσουν ιδεολογικά ρεύματα, που θα διαμορφώσουν τις συνθήκες εκείνες που ίσως γεννήσουν ένα πιο ελπιδοφόρο αύριο. Ένα αύριο, που διαμορφώνεται με βάση το σήμερα και τις επιλογές μας. 


Οι αλλαγές της νέας χιλιετίας, έχουν ήδη τεθεί σε κίνηση. Ίσως δεν το αντιλαμβανόμαστε αλλά εμείς συνειδητά ή ασυνείδητα είμαστε οι φορείς της αλλαγής, με τον τρόπο σκέψης και κυρίως δράσης μας...

Η πληροφορία που μπορεί να μεταδοθεί από το διαδύκτιο, μπορεί να αποτελέσει την «πύλη» από όπου θα περάσει η ιδέα, μίας διαφορετικής θέασης των πραγμάτων, αλλά η εσωτερική συνειδησιακή μεταμόρφωση, θα επέλθει μόνο με την αλλαγή της θέλησης, που θα οδηγήσει σε δράσεις προς ένα καλύτερο αύριο. Ο εκάστοτε χρήστης πίσω από τα πλήκτρα, μπορεί να γίνει η «πύλη» αυτή, όπως είχε πει ο Γκάντι:
«Γίνε εσύ η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο γύρω σου».