Η μεγαλύτερη πυραμίδα του κόσμου βρίσκεται στο Μεξικό, είναι η πυραμίδα της Cholula.

Εάν πιστεύατε  ότι η μεγάλη πυραμίδα της Γκίζας στην Αίγυπτο είναι η μεγαλύτερη στον πλανήτη, κάνετε λάθος. Η μεγαλύτερη είναι στο Μεξικό, είναι η πυραμίδα της Cholula.

Η πυραμίδα χτίστηκε τον 3ο αιώνα μ.χ, έχει πλάτος 450 μέτρα σε κάθε πλευρά, ύψος 66 μέτρα( Η πυραμίδα της Γκίζας είναι μόνο ψηλότερη- 146 μέτρα),  ενώ αποτελείται από 4,45 εκατομμύρια κυβικά μέτρα πέτρας.

Η πυραμίδα φαίνεται ως φυσικός λόφος στην κορυφή του οποίου έχει χτιστεί, τι άλλο; μία Χριστιανική εκκλησία.

Την πυραμίδα ξανά -ανακάλυψε το 1881 ο Ελβετός αρχαιολόγος Αdolph Bandelier. Σε πρόσφατες ανασκαφες βρέθηκαν αγαλμάτα, αλλά η  μοναδική μπάλα από καουτσούκ που έχει βρεθεί, (αγαπημένο σπορ των Μεσο-αμερικανικών πολιτισμών).

Ακριβώς στην μέση της Πυραμίδας και υπογείως στην βάση της ανακαλύφθηκε προσομοίωση του κάτω κόσμου, όπου είχαν γεμίσει τα κοιλώματα του εδάφους με υγρό υδράργυρο, ώστε να αναπαραστήσουν τον ποταμό του κάτω κόσμου (αντίστοιχο του δικού μας Αχέροντα)   σε μικροκλίμακα... Εκεί υποθέτουν οι αρχαιολόγοι πως γίνονταν η μύηση του Αυτοκράτορα πριν γίνει η στέψη στην κορυφή της Πυραμίδας. Κάτι που γινόταν και σε άλλες πυραμίδες, όπως λ.χ στην Πυραμίδα του φτερωτού ερπετού, στο ναό του Quetzalcoatl , στην αρχαία πόλη του f Teotihuacan. Δείτε το σχετικό βίντεο : 

Άρτεμις η κυνηγός των «ψυχών». Όταν η αρχαία Ελληνική μυθολογία «εμπνέει», «κοσμεί» και «σημαίνει»....!

Μία από τις κεντρικότερες πλατείες της πόλης του Μεξικού κοσμεί το άγαλμα της Αρτέμιδος (*) . Το γλυπτό κατασκευάστηκε το 1942 όταν ο πρόεδρος Mexico Manuel Ávila ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για να ομορφύνει την πόλη του Μεξικού. O Γλύπτης Helvia Martínez Verdayes  επέλεξε ως μοντέλο ένα 16 χρόνο κορίτσι, το οποίο πόζαρε δωρεάν για τον γλύπτη ώστε να κοσμηθεί ένας από τους κεντρικότερους δρόμους της πόλης του Μεξικού. Το 1974, το άγαλμα (συντριβάνι)  μεταφέρθηκε στο Ariel Park.

* Η  Άρτεμις εκτός από Θεά του κυνηγιού και των δασών, σχετίζεται με την σελήνη, η οποία αφορά και την  πλέον «μυστηριακή» πλευρά της Θεάς. Το όνομα της σελήνης ετυμολογικά προέρχεται από την λέξη «σέλας» που σημαίνει «φως», αντανακλά το φως του Ήλιου, καθώς η ίδια δεν αυτόφωτη.

Ο Πλωτίνος παρομοίαζε το Έν (την πρώτη δημιουργική αρχή) με το Φως, τη Διάνοια με τον Ήλιο, και την Παγκόσμια Ψυχή με τη Σελήνη. Ο Σωκράτης χαρακτήριζε τη Σελήνη ως «Μεγάλη κούφια σφαίρα που στο εσωτερικό της υπάρχουν θάλασσες και στεριές και κατοικούν άνθρωποι σαν και εμάς», ενώ ο Πυθαγόρας ανέφερε ότι η Σελήνη κατοικείται από όντα θεϊκά όμοια με τους ανθρώπους της Γης. Η Σελήνη ονομάζεται και Μήνη, όνομα από το οποίο παράγονται οι λέξεις μην (μήνας) και έμμηνος ροή. Η Άρτεμις ήταν  αρωγός στις  τις επιτόκους γυναίκες.

Ο Carl Jung αναφέρει για  τη Σελήνη: «Το φεγγάρι είναι για τις αρχαίες δοξασίες ένας τόπος που συγκεντρώνονται οι ψυχές των νεκρών, ένα μέρος όπου φυλάγεται το σπέρμα. Για το λόγο αυτό θεωρείται περιοχή από την οποία προέρχεται η ζωή και έχει θηλυκή σημασία. Λέγεται ότι το πνεύμα ανεβαίνει ακολουθώντας τον δρόμο του Ήλιου, η κάθοδος του όμως προετοιμάζεται στο δρόμο του φεγγαριού». 

Τη Σελήνη υπηρετούσαν ανέκαθεν μόνο γυναίκες ως ιέρειες της. Το όρος Άθως (άγιο όρος) κατά την αρχαιότητα  ήταν το ιερό όρος της θεάς Αρτέμιδος, και Άβατο για τους άντρες,  σε αντίθεση με ότι συνέβη με την επικράτηση του Χριστιανισμού. 

Στη Μονή Μεγίστης Λαύρας υπάρχει μία μαρμάρινη αναθηματική ανάγλυφη πλάκα,στην οποία απεικονίζεται ένα τεράστιο αυτί εντός πλαισίου, πάνω από το οποίο υπάρχει εγχάρακτη η επιγραφή: ΑΡΤΕΜΙΔΙ ΑΓΡΟΤΕΡΑ / ΝΕΒΡΙΣ ΕΠΙΤΑΓΗΝ / ΑΝΕΘΗΚΕΝ. Από τους χαρακτήρες εξάγεται το συμπέρασμα ότι η πλάκα ανήκει στην κλασική ελληνική περίοδο και χρονολογείται στον Ε΄ – Δ΄ π.Χ. αιώνα. Η τοποθέτηση της αναθηματικής είναι αφιέρωμα κάποιας Νεβρίδος στην θεά Αρτέμιδα .

Οι μυστηριακές τελετές που τελούνταν  εκεί  από τις ιέρειες της , και αφορούσαν ανάμεσα στα άλλα και τις μαγικές τέχνες, ενώ από τα πλέον σημαντικά καθήκοντά τους ήταν η εξασφάλιση νερού και η συντήρηση της «ιερής φλόγας» που σχετιζόταν με το φως της Σελήνης...

Για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε τους ακόλουθους συνδέσμους :

Θεά Άρτεμις, αποσυμβολισμός

Το τρισυπόστατο της Εκάτης και οιΤριαδικές Θεότητες

Σελήνη και το Ταξίδι των Ψυχών (απότον Πλούταρχο)

Άθως, το Άβατο της Αρτέμιδος και τωνΜουσών στην αρχαία Ελλάδα

«Γνώθι σαυτόν» και «Μηδέν άγαν»

Εάν παρατηρήσετε το άγαλμα  Ερμής του Πραξιτέλη, θα  διαπιστώσετε πως ο Ερμής απεικονίζεται να κρατά τον μικρό  Διόνυσο τον Ζαγρέα στο ένα του χέρι, ενώ  με το άλλο, του δείχνει πρός τον ουρανό, συμβολισμό που χρησιμοποίησε και στον διάσημο  πίνακα του «η σχολή  των Αθηνών», ο  Ραφαήλ, βάζοντας τον Αριστοτέλη να δείχνει προς την γη και τον Πλάτωνα, προς τον Ουρανό..

Ο συμβολισμός είναι προφανής. Ο  Πραξιτέλης υποδεικνύει πως ως θεϊκά τέκνα οφείλουμε να επιδιώκουμε την τελειότητα, γνωρίζοντας και αναγνωρίζοντας την Θεϊκή φύση  εντός μας, όπως  αναφέρουν και  οι Ορφικές πινακίδες :  «Της Γης παιδί είμαι και του έναστρου Ουρανού• το γένος μου είναι βεβαίως ουράνιο.»

Η ατραπός για να το επιτύχει αυτό ο αρχαίος Έλληνας ήταν η ορθή τήρηση δύο εκ των σημαντικότερων  Δελφικών ρητών : «Γνώθι σαυτόν» και «Μηδέν άγαν», λέξεις που φαντάζουν τόσο ξένες σήμερα…