Η κρίση ως φαρσοκωμωδία...

Εχθές 12/8/2015, ο  Γιάννης Δραγασάκης, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, σε  συνέντευξη του στην ΕΡΤ, δήλωσε σχετικά με την αναγκαστική (!)  αλλαγή πλεύσης της κυβέρνησης :

«Πιστεύαμε πως αν απειλούσαμε με έξοδο, οι Ευρωπαίοι θα τρόμαζαν. Αποδείχθηκε λάθος εκτίμηση. Πριν από 3 χρόνια μπορεί αυτό να ίσχυε, αλλά στο μεταξύ κι εκείνοι πήραν τα μέτρα τους. »

Κεραυνός εν αιθρία…!!! Είναι δυνατόν άνθρωποι που ετοιμάζονται για την διαχείριση της εξουσίας και την τύχη της χώρας, σε εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή, να μην γνωρίζουν τα …αυτονόητα;

Δίχως διάθεση αυταρέσκειας,  - καθώς δεν είμαι ούτε πολιτικός ούτε  οικονομολόγος -, παραθέτω αποσπάσματα από σχετικά άρθρα μου από το 2011 και 2012. Πραγματικά ελάχιστα έχουν αλλάξει, είναι σαν να έχει παγώσει ο χρόνος, με τα οδυνηρά  αποτελέσματα  που  παράγει η ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος, να διαχειριστεί την κρίση,  να τα υπομένει μόνο η Ελληνική κοινωνία των μη προνομιούχων….

Από το άρθρο μου : Το χαμένο Ελληνικό φιλότιμο  (Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011)

..Χαρακτηριστική είναι η σχετική δήλωση του διευθυντή του Ευρωπαϊκού ταμείου σταθερότητας (EFSF), Klaus Rengling (2011): 

«Ο κίνδυνος πως μια χώρα (Ελλάδα) που βρίσκεται σε κρίση θα επηρεάσει κάποια άλλη είναι σημαντικά μικρότερος απ’ ό,τι ήταν πριν από έξι μήνες».

Το ίδιο δήλωσε και η οικονομολόγος και αναλύτρια του Economist Ιntelligence Unit, Μegan Greene(2011):

«...H αναδιάρθρωση στο ελληνικό χρέος θα οδηγήσει στην κατάρρευση των ελληνικών τραπεζών και επίσης θα επιφέρει καίριο πλήγμα στα συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά ταμεία της χώρας. Ως εκ τούτου η ελληνική χρεοκοπία θα έχει άμεση επίπτωση στον ελληνικό λαό. Αναφορικά με τις γερμανικές αλλά και τις γαλλικές τράπεζες, είχαν περίπου έναν χρόνο μέχρι τώρα να προετοιμαστούν, να αυξήσουν τις προβλέψεις τους και να απομειώσουν το ελληνικό χρέος.

Σε κάθε περίπτωση μία έξοδος από την Ευρωζώνη και επιστροφή στη δραχμή (;) θα είχε δυσάρεστες συστημικές επιδράσεις στην Ευροζώνη, αλλά και καταστροφικές συνέπειες για την Ελλάδα.»

Στο άρθρο μου Η Ελλάδα των μνημονίων...  ( Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012), αναφέρω επίσης σχετικά :

«….Όταν ξέσπασε η ελληνική κρίση όλοι ήθελαν να αποφύγουν πάση θυσία την πτώχευση και την έξοδο της Ελλάδας απ' την Eυρωζώνη καθώς η ετοιμότητα για ένα τέτοιο ενδεχόμενο ήταν μηδενική και η αντίδραση των αγορών σε έναν άγνωστο και ανυπολόγιστο κίνδυνο θα μπορούσε να απειλήσει με διάλυση το ευρώ και να προκαλέσει μία άνευ προηγουμένου ευρωπαϊκή και διεθνή κρίση... 

…(…)…Για περισσότερο από δυο χρόνια η ΕΕ κρατά σε μηχανική στήριξη την Ελλάδα κερδίζοντας χρόνο για να προετοιμαστεί για την πιθανότητα εξόδου της απ' το ευρώ και για να προχωρήσει στο σχέδιο ανακεφαλαιοποίησης και διάσωσης των ευρωπαϊκών τραπεζών και σήμερα πλέον τα πράγματα είναι διαφορετικά απ' ότι το 2009 ως προς το βαθμό ετοιμότητας για ένα τέτοιο ενδεχόμενο αν και πολλοί σημαντικοί κίνδυνοι εξακολουθούν να παραμονεύουν πίσω απ' ένα GREXIT….»

Ανάμεσα στην Σκύλα και την Χάρυβδη.

Ζούμε   ιστορικές  στιγμές. Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα αναφέρονται σε εμάς και στις επιλογές μας,  επιλογές οι οποίες  θα καθορίσουν το μέλλον το παιδιών μας.  

Υπάρχουν στιγμές που κάθε άνθρωπος οφείλει να  επιλέξει ανάμεσα στο ΝΑΙ και το ΟΧΙ. Το ΝΑΙ είναι πάντα πιο εύκολο, αυτό που  είναι πιο  δύσκολο είναι το ΟΧΙ. 

Αυτό δεν σημαίνει πως το ΟΧΙ είναι πάντα το σωστό, ή ότι είναι  ικανό από μόνο του, να επιφέρει πάντα την κάθαρση, η την αξιοπρέπεια.

Το μόνο σίγουρο είναι πως και οι δύο επιλογές είναι ικανές να δημιουργήσουν  τις συνθήκες  εκείνες  θετικές ή τις αρνητικές , που θα κρίνουν την εξέλιξη μας. 

Η γνώση και το κριτικό πνεύμα είναι ο μόνος σύμμαχος μας σε αυτή την κρίσιμη επιλογή. Προσπαθήσετε να σταθμίστε τα υπέρ και τα κατά των επιλογών, και κυρίως των αποτελεσμάτων τους. 

Οι σειρήνες καλούν ένθεν και ένθεν. Είμαστε απελπιστικά λίγοι και απομονωμένοι, δίχως συμμάχους,  για να διχαστούμε. Μην ξεχνάτε πως στην μεγάλη πλειοψηφία μας και οι  μεν και οι δε,  θα υποστούμε τα ίδια δεινά πολύ σύντομα… 

Προφανώς  έχω προσωπική άποψη η οποία είναι εμφανής, και η οποία διαμορφώθηκε μονοσήμαντα  (και η οποία διαφοροποιείται με τις προ τετραετίας) από τις μονές ρεαλιστικές αλλά εξαιρετικά κακές διαθέσιμες επιλογές που έμειναν στη  χώρα μας, και οι οποίες οφείλονται σε  μακροχρόνιες χείριστες πολιτικές επιλογές και αδυναμίες του ντόπιου  υποτελή, παρασιτικού και παρακμιακού πολιτικού συστήματος, αλλά και των ξένων ακραίων νέο - φιλελεύθερων και αποικιοκρατικών συμφερόντων.

Θα πρέπει ο κάθε ένας,  να γνωρίζει ακριβώς τις επιλογές που του παρέχει  το τοπικό αλλά και διεθνές περιβάλλον, την συγκεκριμένη στιγμή. Αυταπάτες δεν επιτρέπονται. Σε κάθε περίπτωση, οι επιλογές  που έχουμε είναι αμφότερα  εξαιρετικά κακές. Έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα στην Σκύλα και την Χάρυβδη. 

Και για να το θέσω σε όρους  οικείους, όπως μας διδάσκουν οι μύθοι,  οι δράκοι μπορούν να ηττηθούν, μόνο μετά από σκληρές δοκιμασίες, αρκεί να είμαστε προετοιμασμένοι από καιρό για την μάχη.

Στην Οδύσσεια ο Οδυσσέας για να αποφύγει την Σκύλα και την Χάρυβδη, ακολούθησε τις συμβουλές της  Κίρκης,  αλλά και πάλι θυσιάστηκαν  έξι  σύντροφοι του, όταν τους άρπαξαν έξι κεφάλια της Σκύλλας, πριν τελικά καταφέρει να συνεχίσει  το ταξίδι του  προς την Ιθάκη..

Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν....Ευρώ ή δραχμή;

Ευρώ ή δραχμή ;  Τα τινάζουμε όλα στον αέρακαι προχωράμε μόνοι ως σύγχρονοι δον Δον  Κιχώτες, πολεμώντας ανεμόμυλους;

Είναι ή δεν είναι βιώσιμο το χρέος και το μοντέλο που μας έχει επιβληθεί; Φυσικά και δεν είναι βιώσιμο το χρέος όπως επίσης  και το μοντέλο που έχει προταθεί για την οικονομία μας… Τα πράγματα όμως είναι εξαιρετικά  πιο σύνθετα από αυτές τις διαπιστώσεις….

Η αλήθεια επίσης είναι,   πως όλοι έχουμε κουραστεί πάρα πολύ, διότι δεν υπάρχει φως στο τούνελ και αυτό είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ.... Το να ζητάμε όμως ρήξη με όλους και όλα,  και παγκόσμια απομόνωση  την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, είναι  ακόμα πιο επικίνδυνο ….

Η Ελλάδα Γεωπολιτικά ΔΕΝ είναι ΕΛΒΕΤΙΑ ή Σουηδία όπως όλοι γνωρίζουμε. Σε αυτό θα πρέπει να συνυπολογίσουμε το τεράστιο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας. Πέρα λοιπόν από τον κίνδυνο πολύ μεγαλύτερης ανθρωπιστικής κρίσης, υπάρχουν και άλλοι κίνδυνοι, που καθιστούν την αυτοαπομόνωση της Ελλάδος εξαιρετικά επικίνδυνη, καθώς την συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν διαθέτουμε όπως φαίνεται καθόλου συμμάχους . 

Αντίθετα την συγκεκριμένη χρονική στιγμή το χρέος μας μεταβλήθηκε βάση των μνημονίων σε διακρατικό κατά 80 % και ΣΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, και όχι ιδιωτικό συνεπώς εκτός και εάν δεν γίνουμε Βόρειος Κορέα, όποιος είναι στην εξουσία θα πρέπει να πληρώνει τα χρέη στο διηνεκές….

Πέρα από τα εγκληματικά λάθη της μεταπολίτευσης έγιναν πολλαπλάσια διαπραγματευτικά και πολιτικά λάθη τα τελευταία πέντε χρόνια των  μνημονίων. Πριν πέντε  χρόνια τους τινάζαμε όλους στον αέρα, τώρα έχουν λάβει τα μέτρα τους.. Ο παραγωγικός τομέας της ώρας μας ΔΕΝ έχει διαφοροποιηθεί ώστε αυτή η χώρα να παράγει πλούτο και θέσεις εργασίας αντίθετα δεν υπάρχει ‘σάλιο’ στην αγορά….

Κάθε κράτος που σέβεται την ιστορία, το παρόν μα κυρίως την ύπαρξη του στο μέλλον, οφείλει να εφαρμόζει Realpolitik , λαμβάνοντας υπόψη της όλες τις παραμέτρους, να συνάπτει συμμαχίες, και κυρίως και πρώτα από όλα να έχει ένα μακρόπνοο Εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό που δεν θα είναι ούτε δεξιό ούτε αριστερό, αλλά ΕΘΝΙΚΟ..

Και στον Πελοποννησιακό πόλεμο οι Μήλιοι επιθυμούσαν την αξιοπρέπεια τους, αυτή όμως ερχόταν σε αντίθεση με την ισχύ των Αθηναίων. Ο διάλογος τον οποίο μας έχει διασώσει ο Θουκυδίδης είναι διαχρονικό παράδειγμα πολιτικού κυνισμού, του δίκαιου του ισχυρού έναντι του αδυνάτου. Σε κανένα πόλεμο στην ανθρώπινη ιστορία ο ηττημένος δεν μπόρεσε να επιβάλει τους όρους του στον νικητή. Εμείς είμαστε θύματα ενός οικονομικού πολέμου, και του παρασιτικού κομματικού αναξιοκρατικού μοντέλου που ακλουθήσαμε.

Ένα μοντέλο που βασίστηκε στην ελλιπή εκπαίδευση στην αποκοπή του Έλληνα από τις ρίζες του και την παράδοση, και στον κακώς εννοούμενο ευημερισμό. Πιθηκισμός και καμιά καινοτόμα δράση . Ωχ- αδελφισμός και άγιος ο Θεός. Η αξιοπρέπεια όπως και ο σεβασμός κερδίζεται δεν επιβάλλεται, πόσο μάλλον όταν είσαι ο επαίτης των Βρυξελλών. Το μόνο που θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει ήταν να αναδιοργανώσουμε την παραγωγική δομή της χώρας, να δημιουργήσουμε συμμαχίες με τον Νότο και να αφήσουμε να βγάλουν το φίδι από την τρύπα άλλες ισχυρότερες από εμάς χώρες,  όπως η Ισπανία η οποία έχει εκλογές το Φθινόπωρο. …

Ο καλός στρατηγός επιλέγει που και πότε θα δώσει τις μάχες, δεν αφήνει στον αντίπαλο αυτό το πλεονέκτημα. Ακόμα και ένα η μάχη είναι σίγουρα χαμένη όπως στις Θερμοπύλες. Οι καταστάσεις αυτές είναι εξαιρετικά επικίνδυνες διότι είναι πρόσκαιρες για δημαγωγίες και οδηγούν σε επικίνδυνες και αντιδημοκρατικούς ατραπούς. Αναφέρει σχετικά ο Carl Jung:

"Όταν δημιουργούνται νέες καταστάσεις, απρόβλεπτες από τις παλιές συμβατικότητες, τότε, το ανθρώπινο όν που η ρουτίνα το είχε κρατήσει σε κατάσταση ασυνειδησίας, γεμίζει από πανικό, ακριβώς σαν ένα ζώο, και με αποτελέσματα το ίδιο απρόβλεπτα…. Tα λογικά επιχειρήματα συνοδεύονται από κάποια επιτυχία όσο η συναισθηματικότητα μιας δεδομένης κατάστασης δεν υπερβαίνει το κρίσιμο σημείο. Αν η συγκινησιακή «θερμοκρασία» ξεπεράσει αυτό το επίπεδο, η πιθανότητα της αποτελεσματικότητας της λογικής ελαττώνεται και τη θέση της παίρνει η προπαγάνδα και οι χιμαιρικές φαντασιώσεις. Αυτό σημαίνει πως εκλύεται ένα είδος συλλογικής καταληψίας που εξελίσσεται ραγδαία σε ψυχική επιδημία. Σε μια τέτοια κατάσταση αναδύονται στην επιφάνεια όλα τα αντικοινωνικά στοιχεία.."

Όσοι ασχολούμαστε με την αναζήτηση, οφείλουμε  πρώτα από όλα, να  μάθουμε να μαθαίνουμε, έτσι ώστε να σκεφτόμαστε δημιουργικά να αναπτύσσουμε το κριτικό πνεύμα ,  και να αναγνωρίζουμε τις πραγματικές μας ανάγκες,   οι οποίες  εκτός από υλικές είναι και πνευματικές. Άρα η  αναζήτηση αυτή,  οφείλει να οδηγεί  τον άνθρωπο στην επίτευξη της αυτοπραγμάτωση, μίας αυτοπραγμάτωσης μέσα και προς όφελος της κοινωνίας, ολόκληρης ….

Τώρα  όλοι διαμαρτύρονται για την μείωση του κατά κεφαλή του εισοδήματος, αλλά ποτέ δεν ενδιαφέρθηκαν για την επί χρόνια μείωση της ανά   κεφαλή  πνευματικής καλλιέργειας…. Στο όνομα ενός κατ’ επίφαση ευημερισμού,  ο λογαριασμός μετατιθόταν συνεχώς  στο μέλλον.

Στην Ελλάδα ειδικά,  το  μοντέλο του ευημερισμού    και του δανεισμού, βασίστηκε στην  καταστροφή  της εγχώριας   παραγωγής και βιομηχανίας, στον κρατισμό, στον κομματισμό, και στην  μετατροπή της οικονομίας σε μία οικονομία υπηρεσιών και εισαγωγών….

Σε παγκόσμιο επίπεδο  είναι προφανές πως βρισκόμαστε σε μία εποχή ανατροπών, αλλαγών  και διεργασιών αναζήτησης ενός νέου οικολογικού , ηθικού , πολιτικού, και οικονομικού μοντέλου. Ο Κομουνισμός κατέρρευσε. Είναι προφανές πως και ο Καπιταλισμός είναι υπό κατάρρευση.  Δεν είναι δυνατό μόνο το 6%  του παγκοσμίου πλούτου να αντιστοιχεί σε πραγματικό πλούτο  (χρήματα),  ενώ το υπόλοιπο 94 % σε άυλο  πλούτο . Δεν είναι δυνατό  να έχουμε μία παγκόσμια οικονομία  όπου το 1/3 να έχει ένα πολύ καλό επίπεδο διαβίωσης και το υπόλοιπο  2/3 να στερείται βασικών  αγαθών. Δεν είναι δυνατόν το 1% να διοικεί το 99%....

Ιστορικά αν ερευνήσουμε το θέμα,  σε κάθε μεταίχμιο νέου αιώνα  όπως αυτή η στιγμή που διανύουμε, πάντα υπάρχουν μεταβολές, ανακατατάξεις, πόλεμοι επαναστάσεις, διότι αλλάζουν οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους, άρα και  τα μοντέλα που διαχειρίζονται αυτές τις ανάγκες.  Τα μοντέλα αυτά έχουν δομηθεί σε συμφέροντα,  τα οποία φυσικά δεν θέλουν να απολέσουν την εξουσία τους.  Για αυτό προκύπτουν σκληρές  συγκρούσεις. Για να βρεθούν οι νέοι τρόποι χρειάζεται  τουλάχιστον μία 20ετία…

Ζούμε  λοιπόν στην εποχή της αναμονής, της αναμονής του νέου που θα προκύψει από τα ερείπια του χθες. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις υπάρχουν μόνο σωστές ή λάθος επιλογές. Και η ωριμότητα του συνόλου των ανθρώπων  καθορίζει τις επιλογές…..

Αυτή την στιγμή  ο κραδασμός που εκπέμπει η ανθρωπότητα και ο πλανήτης  είναι εξαιρετικά χαμηλός και οξύς, είναι δύσκολο να συνεχίσουμε  σε μία τέτοια κατάσταση, πρέπει να ανέλθουμε…..

Όσον αφορά την Ελλάδα,  η χώρα ΔΕΝ έχει το κατάλληλο  πολιτικό προσωπικό και μία ώριμη κοινωνική συμμαχία ώστε να αντεπεξέλθει σε τόσο ρηξικέλευθες ρήξεις με όλους και με όλα… Αυτό προϋποθέτει την δύναμη και την θέληση,  να ξεπεράσουμε Εθνικούς  μύθους και στερεότυπα που λειτούργησαν ως βαρίδια για μία πιο δημιουργική και καινοτόμα  κοινωνία,  τις τελευταίες δεκαετίες …

Όταν ανακτήσουμε την Εθνική μας και παραγωγική ανεξαρτησία, αλλά και κουλτούρα, η οποία θα νικήσει την Κουλτούρα του ‘τίποτα’,  η οποία βασίζεται στην εξευγενισμένη εικόνα του αρχαίου προχθές, ίσως τότε έχουμε ελπίδα. Έως τότε οι δημαγωγοί και το συναίσθημα θα μας παρασύρει μονίμως  σε γκρεμούς, την ευθύνη  πάντα σε  τρίτους που απεργάζονται το εξαιρετικό αρχαίο μας D.N.A….

Κατά τα χρόνια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, το ψέμα με την μεγαλύτερη πέραση στον γερμανικό λαό ήταν το σύνθημα:  "Ο αγώνας του πεπρωμένου για τον Γερμανικό λαό" (Der Schicksalkampf des deutschen Volkes).  

Αυτό το σύνθημα έθρεψε τριπλά την αυτό-εξαπάτηση του Γερμανικού λαού. Πρώτον, υπαινισσόταν ότι ο πόλεμος αυτός δεν ήταν κοινός πόλεμος, δεύτερον, ότι τον είχε ξεκινήσει το πεπρωμένο και όχι η Γερμανία,  και τρίτον, ήταν ζήτημα ζωής και θανάτου για τους Γερμανούς, που έπρεπε είτε να αφανίσουν τους εχθρούς τους είτε να αφανιστούν ...!!

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Πρώτα από όλα   θέλω να σε ευχαριστήσω για το περσινό σου δώρο, που δεν ήταν άλλο από την  παραμονή μας στην Ευρωζώνη.  Δεν χάρηκα καθόλου όμως για το  δώρο του ΕΝΦΙΑ  που μας  φόρτωσες και αυτή την χρονιά, και καλό θα ήταν να έχεις υπόψη σου,  πως  αν επιχειρήσεις και φέτος να μπεις απ' την καμινάδα μου φορτωμένος πάλι με χαράτσια,  θ' ανάψω τζάκι και θα γίνεις καλοκαιρινός.!

Κατά τα άλλα, εδώ στην Ελλάδα ζούμε μεγαλειώδεις στιγμές. Εκεί   που νομίζαμε πως είχαμε σωθεί, και αρχίζαμε να διαβαίνουμε δειλά –δειλά τον δρόμο της ανάπτυξης,  φτού και από την αρχή, με  παλιά διλλήματα ξανά, δραχμή ή ευρώ. Παρόλα αυτά ετοιμαζόμαστε  για γιορτές καπάκι Χριστούγεννα - Πρωτοχρονιά, και  εκλογή ή όχι του νέου Προέδρου Δημοκρατίας….!!

Ενός προέδρου ο οποίος  είναι διακοσμητικός, αλλά δεν πειράζει,  ένα ακόμη κόλπο για εκλογές. Όλα για την καρέκλα. Και παρότι εδώ ο ένας δίνει την ‘καυτή πατάτα’ στον άλλο, όλοι την παραλαμβάνουν, είναι βολικό βλέπεις καθώς με αυτό το κόλπο, ρίχνεις το  φταίξιμο πάντα στον προηγούμενο…!!!

Που να δεις Άγιε Βασίλη τι γίνεται στην δική μας βουλή.  Αβρότητες  μεταξύ των αρίστων των Ελλήνων, το χρήμα ρέει άφθονο υπογείως, (την λίστα Λαγκάρντ την ξεχάσαμε)  αλλά εμείς τίποτα, εκεί,  οι ίδιοι παίκτες ανακατεύουν την τράπουλα. Φεύγουν από το ένα κόμμα, πάνε στο άλλο, φεύγουν και από εκεί,   μένουν μόνοι,  φτιάχνουν νέα κόμματα, τα διαλύουν και μετά ψάχνουν που θα ξαναπάνε…. 

Άγιε Βασίλη μην μας ξεχνάς αυτές τι δύσκολες ώρες. Χάρισε  λίγο μυαλό,   τόσο στους τριακόσιους  αρίστους της Ελληνικής Βουλής,  όσο και στον Ελληνικό λαό που τους πιστεύει . Δυσκολεύομαι πραγματικά να πιστέψω πως δεν υπάρχουν άλλοι να τους αντικαταστήσουν. Αυτή η Κουλτούρα του ‘τίποτα’  σε κάθε πτυχή της Ελληνικής ζωής, με λυπεί πραγματικά.

Από την άλλη ξέρω πως το σημαντικότερο στην ψυχολογία  και στην χειραγώγηση ενός λαού είναι ο φόβος, και  η συντήρηση της ελπίδας. Στέρησε λένε, πολλά από ένα λαό , αλλά όχι την ελπίδα.  Την ελπίδα,  πως τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα.. Κάποιοι  στηρίζονται  σε αυτή την ανάγκη, και υποστηρίζουν κάπως αβίαστα μάλλον,  πως με τσαμπουκά,  τα πράγματα θα γίνουν όπως παλιά, θα έχουμε πάλι χρήματα, θα βρει ο κόσμος δουλειά, χρήμα θα ρέει και σε εμάς, όχι μόνο μέσα και πέριξ της Βουλής…

Άλλοι λένε πως εάν  δεν αλλάξει τίποτα στα σχέδια που έχουν επιλέξει οι ισχυροί για εμάς, και πως παρότι όλο κωλυσιεργούμε,  στο τέλος θα σωθούμε…

Εγώ όμως νομίζω,  πως όταν εξαρτάσαι από τα συμφέροντα και τις επιλογές των κηδεμόνων σου,  τίποτα δεν διασφαλίζει  πως θα γίνει το δικό σου, με τον τρόπο που εσύ επιλέγεις… 

Το μόνο σίγουρο είναι πως γεννήθηκα Έλληνας. Αυτό το γεγονός με καθιστά από μόνο του υπόχρεο απέναντι στην πολιτισμική μου κληρονομία. Τι να τα κάνεις όμως,  περασμένα μεγαλεία και θυμώντας τα να κλαις.. Τώρα μας λένε κλέφτες και τεμπέληδες… Χάθηκε το φιλότιμο, και η αξιοπρέπεια μας...

Εμείς όμως  Άγιε  Βασίλη έχουμε την Αμφίπολη,  που  να ήξεραν….!!! Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, ευτυχώς Άγιε Βασίλη, διαφορετικά θα είχα μελαγχολήσει..!!  Μην μας στερείς την ελπίδα, και αυτά που μας αρέσουν.

Δεν θέλουμε για παράδειγμα  τις ημέρες των  εορτών  να  βλέπουμε τις βιτρίνες όσων καταστημάτων κατάφεραν να  μην κλείσουν,  και να  φέρνουμε στο  νου μας, τα χρόνια της ευημερίας, τότε που  κουβαλάγαμε  φορτωμένοι  τις σακούλες με τα ψώνια από την πάλαι ποτέ  φωτοστόλιστη Ερμού.

Παρόλα αυτά,  σήμερα μου είπαν φίλοι που τόλμησαν να βγουν έξω παρόλη την κρίση, την Τρόικα και το Δ.Ν.Τ, ότι πολλά  καταστήματα εστίασης και διασκέδασης  (τα εναπομείναντα)  ήταν γεμάτα με κόσμο, και πως δεν έχουν εξαφανιστεί οι  'μάτσο' άρρενες που καπνίζουν επιδεικτικά τα πούρα τους, (παρότι το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους απαγορεύεται), χτυπώντας παλαμάκια στο ασθενές φύλο, το οποίο   μόλις ακουστεί ο ήχος  των ανατολίτικων ρυθμών,  καρφώνουν αλύπητα   με τις γόβες  στιλέτο τους,   τα τραπέζια πάνω στα οποία επιδεικνύουν τα κάλλη τους χορεύοντας…!!

Εμείς όμως οι πτωχοί τω πνεύματι και της άδειας τσέπης,   δεν θέλουμε υλικά δώρα Άγιε Βασίληγια το 2015,   χάρισε μας φώτιση  και δύναμη να επιλέξουμε το καλύτερο. Το καλύτερο για ένα αξιοπρεπές  παρόν και ένα ευοίωνο μέλλον, που θα στηρίζεται σε πραγματοποιήσιμες  επιλογές,  και συνετές αποφάσεις.

Βοήθησε μας να αναδείξουμε τον  κρυμμένο θησαυρό  που κρύβει η Ελληνική Γη, και το D.N.A μας. Αυτός  ο θησαυρός είναι η ιστορία που μας χάρισαν οι παππούδες μας.  Τα ερείπια ενός πολιτισμού που έδωσε τα φώτα του σε όλο τον κόσμο,  αυτά πρέπει να αναδείξουμε, και όχι να τα θάβουμε... Αυτοί όμως ήξεραν κάτι που εμείς ξεχάσαμε,  ήξεραν να σκέπτονται..!

Αυτό τον θησαυρό,  αλλά και την απαράμιλλη Ελληνική φύση,  με τα μοναδικά προϊόντα της, το λάδι της, τα βότανα της, το κρασί της, αυτά και τόσα άλλα που  μπορούμε  να αναδείξουμε… !

Μπορούμε ακόμα να τους μεθύσουμε με το Διονυσιακό και το Απολλώνιο πνεύμα μας, αρκεί να τα ξανα ανακαλύψουμεκαι εμείς..

Και του χρόνου καλύτερα Άγιε Βασίλη, ο συνονόματος σου...!!!