Έλληνες αεί παίδες εισίν»

Στην φωτογραφία τα απομεινάρια του αρχικού προ – Παρθενώνα που κατέστρεψαν στην επιδρομή τους οι Πέρσες. Ότι υλικό απέμεινε από τους παλιούς ναούς της Ακρόπολης, οι αρχαίοι τα χρησιμοποίησαν για να οχυρώσουν τα τείχη της Ακρόπολης, αλλά και  ως παραδειγματισμό και ενθύμηση της ισχύς που οφείλουν να έχουν όσοι επιθυμούν να είναι ελεύθεροι  για τις επόμενες γενιές στην Ακρόπολη.

Το καλοκαίρι του 480 π.Χ., μετά τη μάχη των Θερμοπυλών, οι περισσότερες Ελληνικές πόλεις έχουν υποταχθεί στους Πέρσες, οι οποίοι στο πέρασμά τους καίνε και καταστρέφουν τα πάντα. Με προτροπή του Θεμιστοκλή οι Αθηναίοι εγκαταλείπουν την πόλη τους, που λίγο αργότερα λεηλατείται και πυρπολείται με μανία από τον περσικό στρατό. Γυναίκες και παιδιά είχαν μεταφερθεί στην Τροιζήνα, οι άνδρες είχαν μπει στα πλοία να πολεμήσουν. Στην Ακρόπολη είχαν οχυρωθεί οι ταμίες της θεάς Αθηνάς, καθώς και λίγοι ηλικιωμένοι και άρρωστοι που δεν μπορούσαν να κινηθούν. θεώρησαν πως  είτε οι Πέρσες θα σεβόντουσαν την ιερότητα της Ακροπόλεως , είτε η Αθηνά θα τους προστάτευε.  Πάνω σε αυτούς λοιπόν και στα ιερά της πόλεως ξέσπασε η μανία των Περσών. Με πύρινα βέλη έβαλαν φωτιά στο «ξύλινο τείχος», κατέλαβαν τον ιερό Βράχο, έκαψαν τους ναούς και κομμάτιασαν τα αγάλματα. Στη φωτιά κάηκε και το σύμβολο της Θεάς  Αθηνάς η ιερή της ελιά στο Ερέχθειο.  Όταν η καμμένη ελιά ξαναβλάστησε και οι Αθηναίοι νίκησαν στην ναυμαχία Σαλαμίνας, οι Αθηναίοι αναθάρρησαν. 

 .

Οι Πέρσες ηττήθηκαν και οι Αθηναίοι επανήλθαν στην κατεστραμμένη και λεηλατημένη πόλη,  διαπιστώνοντας πως τα ιερά τους είχαν βεβηλωθεί και καταστραφεί από τους Βάρβαρους Πέρσες.  Οι Αθηναίοι ξαναέχτισαν τα ιερά τους,  μέρος όμως από τα ερείπια της βεβήλωσης τα άφησαν ως παραδειγματισμό και ενθύμηση της ισχύς που οφείλουν να έχουν όσοι επιθυμούν να είναι ελεύθεροι  για τις επόμενες γενιές στην Ακρόπολη. Κάποια από τα ερείπια αυτά της μανίας των καταστροφής των Περσών  είναι ακόμη ορατά περιμετρικά της Ακρόπολης στην Βόρεια κλιτύ, καθώς χρησιμοποιήθηκαν στο τείχος της Ακροπόλεως... 
 .
Σε ανασκαφές που έγιναν το 1886 κοντά στο Ερέχθειο έναν μεγάλο λάκκο βρέθηκαν πολλά αρχαϊκά αγάλματα και νομίσματα, συσσωρευμένα στο ίδιο σημείο. Είχαν τοποθετηθεί εκεί πολύ αργότερα από τους ίδιους απογόνους των Αθηναίων θυμάτων της  Ακρόπολης το 480 π.X. από τους Πέρσες. Οι  Αθηναίοι  έθαψαν κάποια από  τα σπασμένα και καμένα αναθήματα που τα είχαν αφήσει άθικτα μετά την καταστροφή ανάμεσα στους γκρεμισμένους ναούς, ως τραγική ανάμνηση. .

Φωτογραφία από τις ανασκαφές του 1886 στο Ερέχθειο όπου βρέθηκαν πολλά κατεστραμμένα αγάλματα από τους Πέρσες. Η λεζάντα γράφει: «Ανασκαφή του παρά το βόρειον τείχος χώρου, εν ω ευρέθησαν τα πολλά αγάλματα». 

 .

«Έλληνες αεί παίδες εισίν»,  οι Έλληνες παραμένουν πάντα παιδιά έχοντας κοντή μνήμη,  είχε πει ο Αιγύπτιος ιερέας στον Σόλωνα. Εμείς  ότι οι Έλληνες, έχουμε βραχεία μνήμη, λίγο καιροσκόποι, λίγο ανέμελοι, δεν εμβαθύνουμε στα πράγματα, λίγο παράτολμοι, αλλά και εγωιστικοί. Όμως ο Αιγύπτιος ιερέας το πει ξεκάθαρα χιλιάδες ήδη χρόνια πριν. Οι Έλληνες σαν τα παιδιά, ποτέ δεν διδάσκονται από την μοναδική Ιστορία και το πλούσιο παρελθόν τους. Δεν διδάσκονται από τη σοφία και τα επιτεύγματα των προγόνων τους. Δεν αξιοποιούν την Ιστορία και τη διδαχή των προγενέστερων γενεών, που είναι τόσο πλούσια πηγή σε διδάγματα και μάθηση. Κάθε ένας από εμάς σκέπτεται και ενεργεί εγωκεντρικά, σαν ανακαλύπτει τα πάντα για πρώτη φορά. Αδιαφορούμε για την Ιστορία μας, και η ιστορία μας τιμωρεί, δια της επαναλήψεως….

Το Τζίνι, και οι σπόροι..

«Κι αν σου μιλώ με μύθους και συμβολικά, είναι γιατί τ' ακούς ευκολότερα....»

Παράφραση

Σε μία χώρα της Ανατολής,  όλοι μίλαγαν για ένα "μαγικό" πηγάδι σε μία όαση, το οποίο αν κατάφερνες να το βρεις, όχι μόνο θα επιζούσες στο ταξίδι της ερήμου, αλλά θα έβρισκες στο βάθος του πηγαδιού ένα τζίνι, το οποίο έλεγαν πως ζούσε εκεί και πραγματοποιούσε όλες σου τις επιθυμίες,  αν τις έλεγες μονομιάς. Η έρημος όμως ήταν τεράστια, και έλεγαν πως η όαση έμοιαζε να μετακινείται, ανάμεσα σε αμμόλοφους οι οποίοι άλλαζαν με τον άνεμο από μέρα σε μέρα.

Ένας απελπισμένος ταξιδιώτης, έβαλε σκοπό να βρει το "μαγικό" πηγάδι με το τζίνι, καθώς πίστευε πως η ζωή του όλη, ήταν γεμάτη ατυχίες, δυστυχίες και δυσκολίες. Δεν είχε άλλο σκοπό παρά μόνο αυτό, να βρει το τζίνι, για να αλλάξει η ζωή του. Έψαχνε για μήνες, ρώταγε παντού, κινδύνεψε πολλές φορές να πεθάνει από δίψα, τελικά όμως τα κατάφερε, βρήκε την όαση και το "μαγικό" πηγάδι που έψαχνε. Αφού  έκανε τα τελετουργικά που του είχαν μάθει, έριξε ένα κουβά στο πηγάδι, και αμέσως στην επιφάνεια του πηγαδιού, εμφανίστηκε μία μορφή.

– Είσαι το Τζίνι; ρώτησε με ενθουσιασμό ο ταξιδιώτης.

– "Είμαι αυτό που είμαι", απάντησε αινιγματικά το Τζίνι. Με βρήκες γιατί η θέληση σου ήταν πιο ισχυρή από την έρημο. Τι θέλεις από εμένα;

– Έχω κάποιες ευχές που θα ήθελα να πραγματοποιήσεις, είπε με τρόμο ο ταξιδιώτης. Πόσες  ευχές μπορείς να πραγματοποιήσεις; ρώτησε.

– Όσες θέλεις πιο πολύ,  ήταν η απάντηση, πρόσεξε όμως τι θα ευχηθείς.

– Τότε, σε παρακαλώ, φέρε μου υγεία, ευτυχία, αγάπη, επιτυχία, και πολύ χρυσό.

-  Το Τζίνι  χαμογέλασε, και αμέσως εμφανίστηκε μέσα σε καπνό, ένα μικρό κουτί, μπροστά στα πόδια του ταξιδιώτη

– Τι είναι αυτό, τι έχει εδώ μέσα; ρώτησε έκπληκτος,  και απογοητευμένος ο ταξιδιώτης.

– Σπόρους απάντησε το Τζίνι. Σπόρους για να πραγματοποιήσεις τις επιθυμίες  σου. Η θέληση σου ήταν ισχυρότερη από τις δυσκολίες της ερήμου, είπε το Τζίνι,  για αυτό και με βρήκες. Για αυτό τον λόγο θα έπρεπε να γνωρίζεις πως εάν θελήσεις κάτι πραγματικά, μπορείς να το πετύχεις, και ας πιστεύεις το αντίθετο. Ο μοναδικός τρόπος να μάθεις εάν μπορείς, είναι να προσπαθήσεις πάλι με όλη σου την ψυχή. Είναι λάθος ο  δρόμος , να ψάχνεις "έξω", αυτό που έχασες "μέσα."..Θα σου πω ένα μυστικό...

Εγώ βρίσκομαι εδώ για να σου δώσω όλους τους σπόρους που ζήτησες, ώστε αν τους καλλιεργήσεις, να  δημιουργήσεις τις προϋποθέσεις για να  αποκτήσεις όλα αυτά που ζήτησες. Το αν θα τους καλλιεργήσεις όμως είναι δικό σου θέμα, και κανενός άλλου. Η μαγεία διαρκεί μόνο όσο παραμένει η επιθυμία! Η μαγεία βρίσκεται στην διαδικασία, τη υπομονή και την επιμονή. Το λουλούδι ανθίζει μόνο όταν είναι έτοιμο. Αν ένα λουλούδι δεν ανθίζει  ίσως δεν φταίει μόνο  το λουλούδι, αλλά το περιβάλλον στο οποίο αναπτύσσεται, άλλαξε το περιβάλλον του, και τότε θα ανθίσει.. Και μην ξεχνάς αυτό. Εάν η ζωή μας ήταν μια συνεχόμενη λιακάδα θα μετατρεπόταν σε έρημο. Όμως εσύ γνώρισες την έρημο, την περπάτησες και την νίκησες, καλλιέργησε τους σπόρους σου,  και μία δική σου όαση μικρή ή μεγάλη ίσως σε περιμένει κάπου.....Εμείς οι σπόροι, εμείς και η συγκομιδή...!

 Μυσταγωγία- Μυθαγωγία

Ο Σωκράτης και οι προσβολές

Μια μέρα, κάποιος πρόσβαλε άσχημα δημοσίως τον Σωκράτη φωνάζοντας στην αγορά:

- Είσαι παλιάνθρωπος, αγύρτης, άσχετος και πότης!

Ο Σωκράτης δεν απάντησε, απλώς χαμογέλασε, κουνώντας το κεφάλι.

Ένας πλούσιος αριστοκράτης γνωστός του Σωκράτη, βλέποντας αυτή τη σκηνή ρώτησε τον Σωκράτη :

- Πώς μπορείς και ανέχεσαι τέτοιες προσβολές; Δεν αισθάνεσαι άσχημα;

Ο Σωκράτης χαμογέλασε ξανά και του είπε: " Έλα μαζί μου".

Ο γνωστός του τον ακολούθησε σε μία παλαιά και σκονισμένη αποθήκη. Ο Σωκράτης άναψε ένα πυρσό, και άρχισε να ψάχνει τριγύρω, μέχρι που βρήκε μια άχρηστη, κουρελιασμένη και τρύπια χλαμύδα. Την έδωσε στον άντρα και του είπε: "Φόρεσέ τη, θα σου κάνει".

Ο άντρας κοίταξε τη κουρελιασμένη χλαμύδα, και του είπε αγανακτισμένος:

-" Είσαι καλά Σωκράτη; Θα φορέσω εγώ αυτό το κουρέλι; Και του πέταξε πίσω τη χλαμύδα".

Βλέπεις, του είπε ο Σωκράτης, φυσικά και δεν δέχθηκες να φορέσεις την βρώμικη χλαμύδα. Κατά τον ίδιο τρόπο, και εμένα δεν με άγγιξαν τα ανόητα και βρώμικα λόγια που είπε εκείνος ο άνθρωπος. Όταν κάποιος σου χαρίζει κάτι που δεν θέλεις, και εσύ δεν το δεχθείς, σε ποιόν ανήκει το απορριφθέν δώρο;

Το να ταράσσεται κάποιος και να θυμώνει από τις προσβολές των άλλων, είναι σαν να δέχεται να φορέσει τα κουρέλια που του ρίχνουν.

Εμπνευσμένη από τον γράφοντα, από μία παρόμοια  Σούφικη ιστορία,  με πρωταγωνιστή στην θέση του Σωκράτη του  Πέρση φιλοσοφου,  μαθηματικού, αστρονόμου, και ποιητή, Omar Khayyám