H εποχή της κατάρρευσης των μύθων

Εμείς οι πολίτες των δυτικών κοινωνιών γαλουχηθήκαμε  στα αστικά κέντρα, έχοντας προ καιρού κυριαρχήσει και αποκοπεί από τη φύση. Ζήσαμε σε κοινωνίες  υλικής αφθονίας, απέραντης απεριόριστης παραγωγής και συνεπώς της απεριόριστης κατανάλωσης, με την οποία συνδέσαμε την ευτυχία  και την ευδαιμονία μας.

Η ραγδαία ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, μας έκανε παντοδύναμους  και αλαζόνες, θεωρώντας πως οι εφιάλτες  του παρελθόντος είχαν πια παρέλθει ανεπίστρεπτοι,  και ο πως  καθένας μπορούσε να εκπληρώσει κάθε του επιθυμία, ελεύθερος από κάθε είδους δεσμά. Η τουλάχιστον έτσι νομίζαμε.

Ξαφνικά η το όνειρο  της μόνιμης γραμμικής βελτίωσης της ζωής μας,  τέλειωσε, όταν αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε  πως η ίδια η  τεχνολογική πρόοδος έχει δημιουργήσει κινδύνους ελέγχου των μαζών, της υγείας, αλλά και της βιόσφαιρας στο σύνολο της. Ίσως  για αυτό το λόγω η βιόσφαιρα αντιδρά,  με αποτέλεσμα οι φυσικές καταστροφές ξαφνικά και γραμμικά να πολλαπλασιάζονται.

Η οικονομική πρόοδος οποία ήταν περιορισμένη στα πλούσια δυτικά κράτη μέσω της κρίσης χρέους, του άυλου χρήματος, και της μεταφοράς των γραμμών παραγωγές σε χώρες με εξευτελιστικό κόστος εργασίας, χτύπησε τους ίδιους τους εμπνευστές της.

Ο πολιτισμένος  κόσμος μας, κυριαρχείται ακόμα από θρησκευτική μισαλλοδοξία και φανατισμούς, οι οποίοι οδηγούν σε πολέμους, και σε μετακινήσεις πληθυσμών.

Η  κατ’ επίφαση  ελευθερία μας θυσιάζεται ηθελημένα, καθώς  ελέγχεται αναίμακτα και  χειρουργικά,  από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τα οποία βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο κρατικών και όχι μόνο, ιδρυμάτων και ολιγομελών ελιτίστικων ομάδων.

Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι της ιστορίας, μία εποχή  όπου όλα τελειώνουν, μία εποχή κατάρρευσης των μύθων. Μία εποχή αναμονής του νέου το οποίο θα προκύψει από τα ερείπια του παλαιού, μέσα από πολέμους συγκρούσεις και να γεωπολιτικές ανα- κατατάξεις, και αναβίωση σκελετών.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η  Ελλάδα, δυστυχώς είναι ανίκανη να διαχειριστεί τα συσσωρευμένα προβλήματα της,  με αποτέλεσμα  η  συνέχεια της ως αυτόνομο και κυρίαρχο κράτος να  τίθεται  όλο και περισσότερο εν αμφιβόλω.

Οι Ιθαγενείς. Μία αληθινή διδακτική ιστορία.

Κατά  την διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου, οι  Αμερικανοί δημιούργησαν βάσεις σε διάφορα μικρά νησιά του Ειρηνικού Ωκεανού, ώστε να κινηθούν κατά της Ιαπωνίας. Σε κάποια από αυτά τα μικρά νησιά, βρήκαν μικρές φυλές ιθαγενών απομονωμένων από τον υπόλοιπο κόσμο.

Οι Αμερικανοί για να εγκαταστήσουν τις στρατιωτικές τους βάσεις, έπρεπε να κατασκευάσουν μικρούς αεροδιάδρομους για τον ανεφοδιασμό τους.  Οι ιθαγενείς  κάτοικοι,  παρακολουθούσαν  τις προετοιμασίες στο διάδρομο προσγείωσης πριν προσγειωθεί  (το μεγάλο  πουλί ) ένα αεροπλάνο. 

Είχαν διαπιστώσει πως οι Αμερικανοί άναβαν τα φώτα του διαδρόμου, έβαζαν το ανεμούριο και κρατούσαν τα σημαιάκια για να κατευθύνουν το αεροπλάνο που προσγειωνόταν και έφερνε τα εφόδια. Από τα εφόδια αυτά, οι Αμερικανοί έδιναν και μερικά στους ιθαγενείς ως δώρο.

Σταδιακά οι Ιθαγενείς δούλευαν όλο και λιγότερο, καθώς απολάμβαναν αγαθά δίχως να κουράζονται, και μάλιστα αγαθά τα οποίο ήταν πέρα από το βιοτικό και γνωσιολογικό τους επίπεδο. Όταν έφυγαν οι Αμερικανοί μετά το τέλος του πολέμου,  χάθηκαν τα αεροπλάνα και τα δώρα. 

Οι  ιθαγενείς λοιπόν σκέφτηκαν να κάνουν ότι οι Αμερικανοί. Άναβαν τα φώτα, έβαζαν το ανεμούριο και κρατούσαν τα σημαιάκια ώστε  να έλθει το πολύτιμο αεροπλάνο με τα εφόδια, αλλά αυτό δεν ερχόταν.

Οι Ιθαγενείς δεν καταλάβαιναν τι  γινόταν  λάθος....Έκαναν ακριβώς ότι έκαναν οι Αμερικανοί, αλλά  αεροπλάνο δεν ερχόταν. Συνελεύσεις επί συνελεύσεων, θυσίες στους θεούς που πρότειναν οι ιερείς , αλλά τα χωράφια άδεια...

Έως ότου κάποιοι  άλλοι Αμερικανοί δυτικοί επισκέπτες,  τους πρόσφεραν ψίχουλα για να   αγοράσουν τα  εξωτικά τα χωράφια τους για ένα κομμάτι ψωμί και λίγα από τα αγαθά του σύγχρονου πολιτισμού, που τόσο πολύ  είχαν αλλοιώσει την πολιτισμική τους ταυτότητα...

Η συνέχεια αυτονόητη…..

Οποιαδήποτε ομοιότητα με  καταστάσεις  που βιώνουμε σήμερα ίσως είναι συμπτωματική.

Οταν η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φαρσοκωμωδία...!!!

«Δημαγωγούντες εκάστοτε τον ελληνικόν λαόν και καπηλευόμενοι τον πατριωτισμόν, διά να παραστήσωμεν εις αυτόν ότι είναι λαός περιούσιος [...] καταντήσαμεν να πείσωμεν αυτόν ότι εις τον αγώνα του πολιτισμού και εις τον αγώνα της προόδου και εις τον αγώνα της αμίλλης δεν έχει ανάγκην, όπως επικρατήση, να μεταχειρισθή τα ίδια όπλα τα οποία μεταχειρίζονται οι άλλοι λαοί. [...] Πάντα ταύτα κατορθώσαμεν να πείσωμεν τον λαόν ότι ήσαν περιττά. Συγχρόνως αφήσαμεν αυτόν να επαναπαύεται ότι, εάν του λείψουν όλα τα άλλα εφόδια, δύναται όμως, κρατών επάνω εις τον δίσκον της επαιτείας τας παρελθούσας δόξας του, να προσέρχεται εκάστοτε προς τους ισχυρούς εκείνους, οι οποίοι κατ’ άλλον τρόπον εργασθέντες εγένοντο ισχυροί, διά να ζητή υπέρ εαυτού ως επαιτείαν, επί τη βάσει των παλαιών περγαμηνών του, όπως υπερασπίζη τα δίκαιά του.» 

Ελευθέριος Βενιζέλος     

                                       

Η Γερμανική σχολή Schaeuble, και η νέα Πρωσική αυτοκρατορία....

«Πάρτε την Ελλάδα με τα χρέη της (χρωστάμε 330 δις περίπου) εφόσον θέλετε να την σώσετε, και δώστε μας το Πουέρτο Ρίκο (χρωστάει 70δις δολ. περίπου) με τα χρέη του.» (Το Πουέρτο Ρίκο βρίσκεται στην Λατινική Αμερική)
Τάδε έφη, Wolfgang Schaeuble σε Jack Lew (Αμερικάνός Υπ. Οικ.)

Ο Γερμανός υπουργός εξωτερικών  Wolfgang Schaeuble, είναι  χαρακτηριστικό τέκνο της παλαιό Γερμανικής Πρωσικής Άριας Κουλτούρας.Κυνικός, εσωστρεφής, υπερόπτης αλλά εξαιρετικά οργανωτικός και εργασιομανής.

Η Γερμανική αυτή σχολή όπως και άλλες φορές έχω επισημάνει,  έχασε δύο παγκοσμίους πολέμους εξαιτίας ακριβώς λόγω της ικανότητας τους να εργάζονται μεθοδικά, ποιοτικά, καινοτόμα  και να  επεξεργάζονται στρατηγικά σχέδια στην κάθε τους λεπτομέρεια.  Η ικανότητα τους  όμως αυτή τους έκανε αλαζόνες,  καθώς πίστευαν και εξακολουθούν να πιστεύουν πως δεν είναι δυνατόν να  έχουν κάνει λάθος σχεδιασμούς ή παραλήψεις σε αυτά...

Έτσι έχασαν δύο παγκοσμίους  πολέμους .  Έτσι  συμβαίνει και τώρα. Η Γερμανία έχει την πρωτοκαθεδρία στην Ευρώπη, έχει επεξεργαστεί όλα τα πλάνα  Α, Β, και Γ, και γνωρίζει πως είναι η μόνη (στην Ε.Ε) που είναι ικανή για κάτι τέτοιο. 

Περεταίρω, ως η μόνη υπερδύναμη στην Ευρώπη είναι η αναγκαία  σύμμαχος  όλων των βορείων Ευρωπαϊκών χωρών, έχοντας διαλύσει την πρώην Γιουγκοσλαβία,  και έχοντας ως δορυφόρους όλες τις πρώην ανατολικές χώρες, που προσβλέπουν σε αυτή το αντίπαλο δέος της Ρωσίας (Οι Η.Π.Α έχουν άλλες προτεραιότητες αυτή τη στιγμή), θέλει να «πετάξει» έξω την αδύναμη οικονομικά και ανεπαρκή πολιτικά  και δημογραφικά Ελλάδα,(εφόσον αδυνατεί να γίνει αποικία της λόγω υπέρογκου χρέους,  όπως είναι  το Πουέρτο Ρίκο για τις Η.Π.Α), ώστε να υποταχθούν ως κομπάρσοι της «Νέας πρωσικής Αυτοκρατορίας»,  οι υπόλοιπες εναπομείναντες Μεσογειακές χώρες των P.IG.S…. Ο  Wolfgang Schaeuble πρότεινε λοιπόν στον Jack Lew (Αμερικανός Υπ. Οικ.), οι Η.Π.Α να πάρουν  την Ελλάδα με τα χρέη της (χρωστάμε 330 δις περίπου) εφόσον θέλουν  να την σώσουν, και να δώσουν ως αντάλλαγμα στην Ε.Ε  το Πουέρτο Ρίκο (χρωστάει 70δις δολ. περίπου) με τα χρέη του.». Συμπλήρωσε μάλιστα στους δημοσιογράφους, πως ο Jack Lew, νόμισε πως αυτό ήταν ένα αστείο...

Σε κάθε περίπτωση για την σχολή Σόιμπλε, η ενσωμάτωση της Ελλάδος (εξαιρετικά ακραίο σενάριο) από  μία αναβίωση της Νέο Οθωμανικής Τουρκίας θα εξυπηρετούσε πολλαπλά την Γερμανία, με την οποία η Γερμανική Αυτοκρατορία ήταν πάντα σύμμαχος. Και ας μην ξεχνάμε πως στην Γερμανία ζούνε αρκετά εκατομμύρια Τούρκοι….

Προς το παρόν φαίνεται πως για γεωπολιτικούς λόγους σωθήκαμε από την δυναμική παρέμβαση της  Γαλλίας και των Η.Π.Α.. ( για διαφορετικούς για κάθε ένα από τους δύο αυτούς παίκτες,  γεωπολιτικούς λόγους….!!!).

Υ.Γ. Το πρόβλημα είναι εξαιρετικά σύνθετο γεωπολιτικά. Αρκεί να αναφερθεί η καθόλου τυχαία επίσκεψη της Angela Dorothea Merkel, την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, σε Σερβία, Αλβανία, Βοσνία Ερζεγοβίνη.

Μία αποσταθεροποίηση της Ελλάδος θα έχει πολλαπλές επιπτώσεις  στις υπό ένταξη Βαλκανικές χώρες (Καμία φυσικά δεν έχει την γεωπολιτική σπουδαιότητα της Ελλάδος).  Μία έξοδος της Ελλάδος θα δυσχέραινε εξαιρετικά τις υπό ένταξη στην Ε.Ε χώρες της Βαλκανικής.  Η Ελλάδα ήταν μία όαση δημοκρατίας για τα δεδομένα των Βαλκανίων, εάν αυτή αποτύχει πως θα επιτύχουν οι υπόλοιπες ;

Ένα κόμα σημαντικό στοιχείο είναι πως οι Ελληνικές τράπεζες κατέχουν το 28 % του τραπεζικού τομέα στην Ρουμανία, το 14 % στην Βουλγαρία, και το 12 % στην Σερβία. Οι δε Αλβανοί και Βούλγαροι κατά κύριο λόγο εργαζόμενοι στην χώρα μας, είναι  πολλές εκατοντάδες χιλιάδες, οι οποίοι θα πρέπει να στραφούν αλλού για εργασία...

Μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα....!!!

Φιλοσοφία και αυτογνωσία δεν σημαίνει αποστασιοποίηση  από τα πολιτικά δρώμενα,  το αντίθετο συμβαίνει, καθώς ο άνθρωπος είναι κοινωνικό Ον, συνεπώς οι δράσεις του οφείλουν να υπηρετούν το σύνολο. Δεν  μπορούμε να ευημερούμε την στιγμή που το περιβάλλον μας νοσεί. 

Διαβάζω απόψεις πολύ επιδερμικές σε πολλούς γνωστούς και φίλους.  Όσοι παρακολουθούν τις σκέψεις μου ίσως θυμούνται πως το 2010 ήμουν υπέρ της εξόδου της Ελλάδος από την Νομισματική ένωση. Και αυτό διότι τότε όλοι στο Ευρωπαϊκό αλλά και διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα ήταν απροετοίμαστοι για μία τέτοια δυναμική και απερίσκεπτη  ενέργεια,  την στιγμή μάλιστα που το χρέος ακόμη ήταν στο συντριπτικό μέρος του ιδιωτικό και υπό το  Ελληνικό δίκαιο, πράγμα που σημαίνει πολύ απλά,  πως οι επενδυτές έχαναν τα χρήματα τους… 

Στο μεσοδιάστημα η χώρα θα είχε (λέμε τώρα) την δυνατότητα  - μέσα από εξαιρετικές δυσκολίες φυσικά -, να αναδιοργανώσει το παραγωγικό της μοντέλο  αλλά και το παρακμιακό, παρασιτικό, κομματοκρατικό ΠΟΛΙΤΙΚΟ της σύστημα….

Σήμερα μετά από δύο μνημόνια το 80 % του χρέους είναι ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΟ και στο Αγγλικό δίκαιο, πράγμα που σημαίνει,  πως ότι και να γίνει το χρέος δεν διαγράφεται, θα χρωστάμε στην Γερμανία, την Ολλανδία, κ.λ.π, και θα μπορούν να αξιώσουν μέσω του Διεθνούς δικαίου περιουσιακά στοιχεία του Ελληνικού δημοσίου (εκτός και εάν γίνουμε Βόρειος Κορέα),  όπως κάποιοι  στην Ελλάδα πρότειναν για το ίδρυμα Γκαίτε στην Αθήνα.. . Το παραγωγικό σύστημα είναι στα ίδια χάλια, οι οικονομικοί δείκτες η ανεργία και οι επενδύσεις σε χειρότερη μοίρα….

Η γεωπολιτική κατάσταση είναι εξαιρετικά επικίνδυνη,  εάν δε σε αυτή συνυπολογίσουμε τις πρόσφατες εκλογές και τα αποτελέσματα της Τουρκίας, και την πάγια τακτική της Τουρκίας να εξάγει τα εσωτερικά της προβλήματα, τότε οι οιωνοί κάθε άλλο παρά καλοί δεν είναι…

Οι μαθητευόμενοι μάγοι, με τις δημαγωγίες, τις «δημιουργικές ασάφειες» (sic) με τον κρατισμό που ευαγγελίζονται,  δείχνουν να έχουν ξεμείνει σε εποχές που πέρασαν ανεπιτρεπτή στις περιόδους μίας άλλης εποχής.

Λύσεις δεν υπάρχουν, όταν χάνεις ένα πόλεμο έστω και οικονομικό,  είσαι υποχρεωμένος να αποδεχτείς τους όρους που επιβάλλει η αδυναμία σου, σε αντίθεση με τον νικητή  (βλέπε Αθηναίους – Μηλίους)  που επιβάλει ότι του επιτρέπει η ισχύς του.  Στην πολιτική αυτό λέγεται Realpolitik.

Όσοι δε το παίζουν Λεωνίδες, δεν έχουν ιδέα από την κοινωνία που γέννησε τον Σπαρτιάτη οπλίτη.  Στην καλύτερη περίπτωση έχουν δει την ταινία 300 με τα δερμάτινα βρακάκια, τρώγοντας ποπ κόρν και πίνοντας coca cola….!!!

Το χρέος δεν είναι βιώσιμο, το πρόγραμμα των πιστωτών ΔΕΝ είναι προς όφελος της Ελλάδος αλλά προς ικανοποίηση των συμφερόντων τους - απολύτως λογικό-!. ΔΕΝ έχουμε συμμάχους,  συνεπώς το μόνο που θα μπορούσαμε να κάνουμε θα ήταν να αναμένουμε την στιγμή που μία άλλη σοβαρή χώρα - -- βλέπε Ισπανία/Iταλία -, θα έμπαιναν  στο παιχνίδι του χρέους, και τότε ίσως είχαμε  πιθανότητες επιτυχίας  των διαπραγματευτικών μας στόχων.

Όσον αφορά αυτούς που είναι αφελής και πιστεύουν πως μία Τρίτη χώρα εκτός Ευρώ και Ν.Α.Τ.Ο.,  θα μας σώσει,  δεν έχουν ιδέα από γεωπολιτική. Ο κόσμος μετά τον πρώτο και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, έχει μοιραστεί σε σφαίρες επιρροής των μεγάλων δυνάμεων και αυτό το STATUS QUO δεν αλλάζει, για τα συμφέροντα της Ελλάδας, καθώς διακυβεύονται πολύ μεγαλύτερα και σοβαρότερα συμφέροντα….!

Και μετά ξυπνήσαμε,  οι τσάμπα μάγγες....!