Το συγγραφικό μέρος του ταξιδιού της νέας μου μυθοπλασίας, «Το Μεγάλο Ταξίδι της Μύησης. Από τα Καβείρια της Λήμνου στα Μυστήρια της Ελευσίνας και στη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας των Πτολεμαίων», έφτασε στο τέλος. Απομένουν μόνο το ISBN, η γραφιστική επιμέλεια και η έκδοση.
Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα από την προετοιμασία του Ερμογένη για τη μύηση στα Καβείρια Μυστήρια.
🔗 Στις πλαγιές του Μοσύχλου της Λήμνου, του καμένου βουνού του Ηφαίστου, η Υψιπύλη, η νεαρή αρχιέρεια της Αρτέμιδος που βλέπετε στην εικόνα, δείχνει στους υποψήφιους μύστες τον δρόμο προς το άρρητο, ανάμεσα τους και ο Ερμογένης ο προταγωνιστής του βιβλίου.
«Οι δάσκαλοι σας έμαθαν να ακούτε. Εδώ θα μάθετε να βλέπετε».
Έσκυψε και χάραξε με το δάχτυλο έναν κύκλο πάνω στο χώμα. Στο κέντρο του τοποθέτησε μια μικρή πέτρα.
«Να ο άνθρωπος».
Γύρω από αυτόν χάραξε έναν δεύτερο κύκλο.
«Να ο κόσμος».
Έπειτα σχεδίασε έναν τρίτο, ακόμη μεγαλύτερο, που περιείχε και τους δύο.
«Κι αυτό είναι το άρρητο. Οι περισσότεροι ζουν μόνο στον πρώτο κύκλο. Λίγοι ανακαλύπτουν τον δεύτερο. Οι μύστες αναζητούν τον τρίτο».
«Και πώς μπορεί κανείς να τον προσεγγίσει;» ρώτησα.
Σταμάτησε. Με κοίταξε βαθιά στα μάτια, κι αυτή τη φορά δεν υπήρχε ειρωνεία στο βλέμμα της.
«Με τα φτερά του έρωτα», είπε. «Του φιλοσοφικού έρωτα. Με ταπεινότητα, με αρετή και με την εσωτερική όραση, που λίγοι έχουν κι ακόμη λιγότεροι χρησιμοποιούν».
Δεν είπα τίποτε. Εκείνη πρόσθεσε ήρεμα:
«Η αλήθεια δεν ανήκει σε κανέναν φιλόσοφο. Οι φιλόσοφοι είναι εκείνοι που κάποτε άκουσαν τον ίδιο ψίθυρο και προσπάθησαν να τον μεταφέρουν στους ανθρώπους».
— Υψιπύλη, «Η κάθοδος στο σπήλαιο του Ηφαίστου», Λήμνος.
📍 Βασίλης Χλέτσος, «Το Μεγάλο Ταξίδι της Μύησης», υπό έκδοση, 2026.
Λίγα λόγια για «Το Μεγάλο Ταξίδι της Μύησης». Το νεό βιβλίο είναι έργο ιστορικής μυθοπλασίας. Ιστορικά και φανταστικά πρόσωπα κινούνται μέσα στην ίδια εποχή, ανάμεσα σε πραγματικά γεγονότα και τόπους.
Βρισκόμαστε στην Αθήνα, στα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ. Ο Ερμογένης, νεαρός μαθητής της Ακαδημίας του Πλάτωνος, ακούει τον Αρκεσίλαο να διδάσκει πως τίποτε δεν μπορεί να γνωσθεί με βεβαιότητα. Ο δάσκαλος του, ο Ίππαρχος, επιμένει πως υπάρχει μια γνώση που δεν αποδεικνύεται, αλλά βιώνεται. Για να τη βρει, ο Ερμογένης ξεκινά. Στη Λήμνο γνωρίζει τα Καβείρια, τη φωτιά του Ηφαίστου και τη Λημνία Γη. Στην Ελευσίνα μαθαίνει το μυστήριο του σπόρου που πεθαίνει για να ξαναγεννηθεί. Στην Αλεξάνδρεια ζει ανάμεσα σε ποιητές, αστρονόμους, μηχανικούς και ιερείς, και γνωρίζει τον Σέραπι. Στην Τέντυρα της Άνω Αιγύπτου συναντά τον Μανέθωνα και τη σιωπή των ιερογλυφικών. Τελικά φτάνει στην έρημο. Ακολουθεί, σε άλλο δρόμο, τα βήματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που κάποτε άφησε στρατό και παλάτια για να ρωτήσει στο μαντείο του Άμμωνος ποιος ήταν. Ο Ερμογένης όμως πηγαίνει εκεί όπου δεν υπάρχει ναός, και βιώνει σε έκσταση αυτό που αναζητούσε.
Από τη Λήμνο ως το τέλος του ταξιδιού τον συνοδεύει μια ιστορία αγάπης, συγκρατημένη και σιωπηλή, με την Υψιπύλη, τη νεαρή αρχιέρεια της Αρτέμιδος, που φέρει το όνομα της παλιάς βασίλισσας του νησιού. Ανάμεσα τους στέκονται η θάλασσα, τα χρόνια και η θεά που υπηρετεί.
Τα Μυστήρια, ο Πλάτων, ο συγκρητισμός των θεών και η αντιπαράθεση σκεπτικισμού και μυστικισμού δένουν σε μια ενιαία ιδέα: η αλήθεια δεν χωρά σε ένα μόνο όνομα, και το μεγαλύτερο ταξίδι δεν οδηγεί σε έναν τόπο, αλλά πίσω στον εαυτό. Δίπλα στον Ερμογένη, ο σκεπτικιστής Λακύδης ρωτά ξανά και ξανά: «Τι θα φέρεις πίσω που να μπορείς να το αποδείξεις;». Η ερώτηση του κρατά το βιβλίο τίμιο απέναντι στο ίδιο του το μήνυμα.
Ο αναγνώστης δεν θα βρει εδώ μάχες, ίντριγκες και ανατροπές. Η δράση είναι κυρίως εσωτερική και μυστικιστική, με λογοτεχνικό τόνο. Δίπλα στους ήρωες της μυθοπλασίας κινούνται ιστορικά πρόσωπα: ο Αρκεσίλαος, ο Απολλώνιος ο Ρόδιος, ο Αρίσταρχος, ο Κτησίβιος, ο Μανέθων. Οι πηγές σημειώνονται με λιτές παραπομπές. Στο τέλος κάθε μεγάλου σταθμού, ένα Επιμύθιο χωρίζει την ιστορία από τη μυθοπλασία, και στο τέλος του βιβλίου ένα γλωσσάριο κι ένα χρονολόγιο συνοδεύουν τον αναγνώστη. Κυρίως, δεν θα βρει έτοιμες απαντήσεις. Τα δρώμενα περιγράφονται ως εκεί όπου επιτρέπεται. Τα υπόλοιπα, όπως πάντα στα Μυστήρια, βιώνονται.
Το βιβλίο ζητά αναγνώστη πρόθυμο να σκεφτεί, να προβληματιστεί, όχι μόνο να διασκεδάσει. Δεν γράφτηκε για πολλούς. Γράφτηκε για όσους αναζητούν. Όσοι χρόνια τώρα διαβάζετε τα άρθρα και τα δοκίμια μου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στον περιοδικό τύπο, ή παρακολουθείτε τις ομιλίες μου, θα αναγνωρίσετε στις σελίδες του τις ίδιες αναζητήσεις. Μόνο που εδώ παίρνουν τη μορφή μιας συμπυκνωμένης αφήγησης.
Ο μύθος κρύβει στον πυρήνα του αλήθειες. Όταν ο άνθρωπος γίνει ικανός να τις αναγνωρίσει πίσω από το πέπλο, ο μύθος γίνεται Μυθαγωγία. Και όταν ένας θεός λέει στον Ερμογένη, σε ένα όνειρο, πως ο πρώτος ναός είναι ο ήλιος, ο αέρας, το νερό και η γη, η Μυσταγωγία συναντά τη Φυσιολατρία.
